Wargacz kniazik
| Wargacz kniazik | |
| Labrus bergylta[1] | |
| Ascanius, 1767 | |
.jpg) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Rząd | okoniokształtne |
| Podrząd | wargaczowce |
| Rodzina | wargaczowate |
| Rodzaj | Labrus |
| Gatunek | wargacz kniazik |
| Synonimy | |
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wargacz kniazik (Labrus bergylta) – gatunek ryby z rodziny wargaczowatych (Labridae).
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Występuje w północnym Atlantyku od Norwegii i północnej Szkocji do wybrzeży zachodniej Afryki, także wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich. Bardzo rzadko także w zachodniej części Morzu Śródziemnym.
Ryba żyjąca nad dnem żwirowatym i skalistym obficie porośniętym glonami, na głębokości do 50 m, choć zazwyczaj tylko od 5 do 20 m.
Ryba żyjąca samotnie, aktywna jedynie w dzień, noc spędza w pieczarach i rozpadlinach skalnych. Młode ryby można spotkać na płytkich wodach przybrzeżnych, a nawet w okresowych kałużach pozostałych po odpływie w szczelinach skalnych.
Opis [edytuj]
Dorasta maksymalnie do 60 cm. Ciało długie, krępe o dużej głowie i długim pysku. Szczęki daleko wysuwalne, na każdej z nich uzębienie w postaci rzędu silnych stożkowatych zębów, kość podniebienia bezzębna, natomiast dolna kości gardłowe zrośnięte w silną płytkę żującą. Łuski duże, koliste, wzdłuż linii bocznej od 41–47 łusek przebiegających równolegle do linii grzbietu. Płetwa grzbietowe długa, niepodzielona podparta 18–21 twardymi i 9–13 miękkimi promieniami. Płetwa odbytowa podparta 3 twardymi i 8–12 miękkimi promieniami.
Ubarwienie: zmienne w zależności od miejsca przebywania, wieku i dojrzałości płciowej. Zazwyczaj w brawach występują odcienie zieleni lub brązu, często na każdej łusce znajdują się jasne plamy. Płetwy pokryte białymi punktami.
Odżywianie [edytuj]
Odżywia się drobnymi skorupiakami i mięczakami.
Rozród [edytuj]
Tarło odbywa się w maju i czerwcu. Samiec buduje specjalne gniazdo na dnie, do którego składana jest ikra.
Przypisy
- ↑ Labrus bergylta w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
- Labrus bergylta. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 6 września 2010]
- Labrus bergylta (ang.). WoRMS World Register of Marine Species. [dostęp 2010-09-06].
