Wargatek sanitarnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wargatek sanitarnik
Labroides dimidiatus
(Valenciennes, 1839)
Wargatek sanitarnik
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Podgromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Podrząd wargaczowce
Rodzina wargaczowate
Rodzaj Labroides
Gatunek wargatek sanitarnik
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wargatek sanitarnik (Labroides dimidiatus) - ryba okoniokształtna z rodziny wargaczowatych znana jako ryba-czyściciel. Hodowane w akwariach morskich.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Morze Czerwone i Ocean Indyjski wzdłuż wybrzeży Afryki, zachodnia część Oceanu Spokojnego wzdłuż południowych i zachodnich wybrzeży Australii. Związany z rafami koralowymi. Występuje na głębokościach od 1-40 m p.p.m.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Niewielka ryba o wydłużonym ciele. Osiąga maksymalnie kilkanaście centymetrów długości. Na jasnoniebieskim ciele od otworu gębowego do ogona ciągnie się charakterystyczny ciemny pas. Grzbiet jasnożółty. Samice są zdolne do zmiany płci (hermafrodytyzm).

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Wargatki oczyszczające strzępiela Epinephelus tukula

Wargatek sanitarnik żywi się pasożytami skórnymi innych ryb. Pełni tym samym funkcję czyściciela. Wargatki zajmują stałe pozycje (tzw. cleaning stations) w dobrze widocznych miejscach nad rafą i kontrastowym ubarwieniem oraz charakterystycznym - przypominającym taniec - zachowaniem zwracają na siebie uwagę większych ryb. Podpływające ryby - m.in. rekiny, mureny, strzępiele - nie zjadają wargatków lecz pozwalają im się oczyścić z pasożytów zewnętrznych skóry, płetw, skrzeli i jamy gębowej, z obumarłej skóry oraz z resztek pokarmowych tkwiących pomiędzy zębami.

Stacje sanitarne wargatków są obsługiwane zwykle przez kilka dorosłych osobników i grupę młodzieży. Starsze wargatki spotykane są samotnie i wówczas wykazują zachowania terytorialne.

Gatunkiem podszywającym się wyglądem pod wargatka sanitarnika jest Aspidontus taeniatus - ryba, która wykorzystując podobieństwo ubarwienia atakuje podpływające ryby i odgryza im kawałki płetw lub skóry.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12286-2.