Klub Sportowy Warszawianka
Klub Sportowy Warszawianka - założony 27 listopada 1921 roku przez rodziny Luxenburgów i Lothów, którzy obok nazwy Warszawianka, przyjęli barwy czarno-białe i literę W - symbol i emblemat klubu. Początkowo klub był nastawiony na piłkę nożną. W tej dziedzinie odniósł niemałe sukcesy: mistrzostwo Warszawy w 1925 roku, grę w III lidze, pokonanie Legii w jej debiucie w I lidze. Z czasem w klubie powstały sekcje kolejnych dyscyplin: koszykówki, hokeja, łyżwiarstwa, kolarstwa, lekkiej atletyki, szermierki i od 1999 roku pływania. Największe sukcesy w całej historii istnienia klubu odnosili lekkoatleci. W czasie wojny pozycja Warszawianki mocno osłabła. Większość klubów w Polsce została zlikwidowana. W latach 50. XX wieku uroczyście reaktywowano działalność Warszawianki, a w 1961 roku oddano pierwsze obiekty przy ul.Puławskiej. Stadion piłkarski Warszawianki był bardzo nowoczesny, lecz w chwili obecnej jest zdewastowany i kompletnie zniszczony. Warto również wspomnieć o niemałych sukcesach w piłce ręcznej. Sekcja piłki ręcznej w sezonie 2008/2009 posiadała dwie drużyny: pierwsza występowała w grupie A I ligi, zajmując ostatecznie 3 miejsce, zaś rezerwy w II lidze (drużyna została wycofana z rozgrywek w trakcie trwania sezonu). Po sezonie 2008/2009 sekcja piłki ręcznej została rozwiązana.
Do olimpijczyków KS Warszawianki zaliczani są:
- Aleksander Szenajch (lekka atletyka) - 1924 r.
- Czesław Foryś, Feliks Żuber (lekka atletyka) - 1928 r.
- Janusz Kusociński (lekka atletyka) - 1932 r.
- Janusz Kalbarczyk (łyżwiarstwo szybkie) - 1936 r.
- Stanisława Walasiewicz (lekka atletyka) - 1932 r. i 1936 r.
- Eugeniusz Lokajski (lekka atletyka) - 1936 r.
- Mieczysław Kapiak (kolarstwo) - 1936 r.
- Aleksander Polus (boks) - 1936 r.
- Marian Suski (szermierka) - 1932 r. i 1936 r.
- Tadeusz Friedrich (szermierka) - 1928 r. i 1932 r.
- Władysław Segda (szermierka)- 1928 r. 1932 r. i 1936 r.
- Emil Ochyra (szermierka)- 1960 r. 1964 r. i 1968 r.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||
