Warunkowanie instrumentalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Warunkowanie instrumentalne zwane także warunkowaniem sprawczym. Jest to forma uczenia się, która polega na modyfikowaniu frekwencji pojawiania się jakiegoś zachowania poprzez jego nagradzanie lub karanie. Pierwszymi badaczami warunkowania instrumentalnego byli Jerzy Konorski oraz Stefan Miller, lecz najbardziej znanymi badaczami byli B. F. Skinner, Edward Thorndike, Edward Tolman.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Konorski J., Integracyjna działalność mózgu, Warszawa 1969