Wasilij Sokołowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wasilij Daniłowicz Sokołowski
Василий Данилович Соколовский
generał-lejtnant Wasilij Sokołowski
generał-lejtnant Wasilij Sokołowski
Marszałek Związku Radzieckiego Marszałek Związku Radzieckiego
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1897
Koźliki
Data i miejsce śmierci 10 maja 1968
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19181968
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska d-ca Frontu Zachodniego, d-ca grupy wojsk radzieckich w NRD,
szef SG Armii Radzieckiej,
I z-ca ministra obrony ZSRR
Główne wojny i bitwy wojna domowa w Rosji, walki z Basamactwem,
II wojna światowa,
Wielka Wojna Ojczyźniana:
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy Order Suworowa I klasy Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Medal za Obronę Moskwy Medal za Zdobycie Berlina Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal 20-lecia zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal "20 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "30 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "40 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "50 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Order Czerwonego Sztandaru (Mongolia) Krzyż Kawalerski Orderu Wojennego Virtuti Militari (Polska) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (Polska) Medal Za Warszawę 1939-1945 (Polska) Medal "Za Odrę, Nysę, Bałtyk" (Polska) Order Białego Lwa (Czechosłowacja) Medal Orderu Słowackiego Powstania Narodowego (Czechosłowacja) Złota Gwiazda Partyzancka (Jugosławia) Krzyż Wielkiego Oficera Legii Honorowej (Francja) Komandorska Legia Zasługi (USA) Order Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania) Złoty Order Zasług dla Ojczyzny (NRD) Złoty Order Zasług dla Ojczyzny (NRD)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Znaczek Poczty ZSRR z marsz. Wasilijem Sokołowskim, 1977

Wasilij Daniłowicz Sokołowski (ros. Василий Данилович Соколовский, ur. 21 lipca 1897 w Koźlikach, zm. 10 maja 1968 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, Marszałek Związku Radzieckiego (1946), dowódca Grupy Okupacyjnych Wojsk Radzieckich w Niemczech, szef Sztabu Generalnego Armii Radzieckiej, I zastępca ministra obrony ZSRR, Bohater Związku Radzieckiego (1945), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2., 3., 4., 5., 6. i 7. kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 lipca 1897 we wsi Koźliki k. Białegostoku, w rodzinie chłopskiej. W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej Uczestniczył w wojnie domowej i wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca kompanii, pułku, brygady, szef sztabu dywizji. W 1921 ukończył Akademię Wojskową Robotniczo Chłopskiej Armii Czerwonej.

Od 1921 w Azji Środkowej – pomocnik szefa zarządu operacyjnego sztabu Frontu Turkiestańskiego, szef sztabu i dowódca dywizji, dowódca Grupy Wojsk Fergańskich i Samarkandzkich obwodów. Po wojnie domowej szef sztabu dywizji strzeleckiej, 5 i 9 Korpusu Armijnego (1922–1930), dowódca dywizji (1930–1934), zastępca szefa sztabu Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego i szef sztabu Uralskiego i Moskiewskiego Okręgu Wojskowego (1935–1941).

W 1931 wstąpił do RKP(b). Od lutego 1941 zastępca szefa Sztabu Generalnego. W czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej 1941–1945 szef sztabu Frontu Zachodniego (lipiec 1941 – styczeń 1942 i maj 1942 – luty 1943), szef sztabu Kierunku Zachodniego (1942), dowódca Frontu Zachodniego (1943–1944), szef sztabu 1. Frontu Ukraińskiego (styczeń 1944 – kwiecień 1945), I zastępca dowódcy 1. Frontu Białoruskiego (kwiecień – maj 1945).

Po wojnie zastępca, a następnie od marca 1946 dowódca Grupy Okupacyjnych Wojsk Radzieckich w Niemczech i kierujący radziecką administracją wojskową w Niemczech, jednocześnie członek Rady Kontroli ZSRR ds. kierowania Niemcami (marzec 1946 – marzec 1949). Od marca 1949 I zastępca ministra obrony ZSRR. Od czerwca 1952 szef Sztabu Generalnego Armii Radzieckiej – I zastępca ministra obrony ZSRR. W latach 1960–1968 generalny inspektor w Grupie Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 2. do 7. kadencji.

Jest autorem lub koedytorem wielu publikacji wojskowych, m.in. „Strategia wojenna” (1962), „Rozgrom wojsk niemiecko-faszystowskich pod Moskwą” (1964) i innych.

Zmarł 10 maja 1968 i został pochowany pod murem kremlowskim na Placu Czerwonym w Moskwie.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]