Wasilij Stalin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wasilij Iosifowicz Stalin
Василий Иосифович Сталин
generał porucznik generał porucznik
Data i miejsce urodzenia 21 marca 1921
Moskwa,
Rosyjska FSRR 
Data i miejsce śmierci 19 marca 1962
Kazań, ZSRR 
Przebieg służby
Lata służby 19381953
Siły zbrojne Red star.svg Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona
Stanowiska inspektor Sił Powietrznych w Sztabie Generalnym RKKA, dowódca Sił Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa II klasy (ZSRR) Order Aleksandra Newskiego (ZSRR) Medal "Za obronę Moskwy" (ZSRR) Medal "Za obronę Stalingradu" (ZSRR) Medal "Za wyzwolenie Warszawy (ZSRR) Medal "Za zdobycie Berlina" (ZSRR) Medal "Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945" (ZSRR) Order Krzyża Grunwaldu III klasy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wasilij Iosifowicz Stalin, ros. Василий Иосифович Сталин; znany także jako Wasilij Iosifowicz Dżugaszwili, ros. Василий Иосифович Джугашвили; (ur. 21 marca 1921 w Moskwie, zm. 19 marca 1962 w Kazaniu) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik lotnictwa ZSRR, dowódca Sił Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwa i młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 marca 1921 w Moskwie jako syn Józefa Stalina i jego drugiej żony, Nadieżdy Alliłujewej. W szkole otrzymywał niskie oceny, często naruszał szkolną dyscyplinę. Po śmierci matki Wasilija ojciec - Józef Stalin przestał odwiedzać swoje dzieci, Wasilijem i jego siostrą Swietłaną opiekowali się niańka i szef straży bezpieczeństwa Stalina.

W wieku 17 lat za wstawiennictwem Ławrentija Berii, koniecznym ze względu na niskie oceny, został przyjęty do szkoły lotniczej. Początkowo traktowany był w sposób specjalny (pokój jednoosobowy, posiłki w oficerskiej stołówce), po osobistej interwencji ojca utracił przywileje.

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczął czynną służbę wojskową w 16 Lotniczym Dywizjonie w Moskwie, większość czasu spędzając nie w jednostce wojskowej, lecz na obiektach sportowych. Tam poznał Galinę Burdonskową, swoją przyszłą żonę - pobrali się gdy Wasilij miał 19 lat.

Jako oficer Armii Czerwonej Wasilij otrzymywał szybkie awanse. Na początku II wojny światowej był inspektorem Sił Powietrznych w Sztabie Generalnym RKKA. W grudniu 1941 był jednym z głównych oficerów w Inspektoracie Sił Powietrznych i po kilku miesiącach awansował na pułkownika. Pod koniec wojny został generalnym dowódcą Sił Powietrznych.

W 1946 otrzymał awans do stopnia generała majora, a w 1947 na generała porucznika. W 1948 został mianowany dowódcą Sił Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Został jednak zwolniony z tego stanowiska po wypadku lotniczym podczas defilady wojskowej 27 lipca 1952.

Aresztowanie i więzienie[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci ojca, 28 kwietnia 1953 został aresztowany i oskarżony o oczernianie przywódców ZSRR, antysowiecką propagandę i zaniedbania w sprawach karnych. Dochodzenie sądowe było prowadzone przez jednego z najbardziej brutalnych prokuratorów – Lwa Włodzimirskiego. Podczas dochodzenia Wasilij przyznał się do winy. Wkrótce potem, w grudniu 1953, prokurator i jego szef Ławrentij Beria w wyniku walki o władzę po Stalinie zostali straceni.

Wasilij Stalin poprosił nowych przywódców radzieckich – Nikitę Chruszczowa i Gieorgija Malenkowa o ułaskawienie, ale uznano go za zbyt niebezpieczną osobę i był sądzony za zamkniętymi drzwiami. Został skazany na 8 lat pozbawienia wolności i dyscyplinarne wydalenie z armii. Osadzono go w więzieniu pod nazwiskiem Wasilij Pawłowicz Wasiljew. 11 stycznia 1960 został zwolniony z odbywania kary. Komitet Centralny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego postanowił przyznać mu emeryturę, rekompensatę finansową w wysokości 30.000 rubli, trzypokojowe mieszkanie w Moskwie oraz skierować go na trzymiesięczną rekonwalescencję do Kisłowodzka. Otrzymał również pozwolenie na występowanie w mundurze generalskim oraz zachował wszystkie odznaczenia i medale.

Wasilij Stalin spodziewał się otrzymać oficjalne przeprosiny, ale nigdy do tego nie doszło. Jego problemy z alkoholem pogarszały jego stan zdrowia. 9 kwietnia 1960 poprosił marszałka Klimenta Woroszyłowa o ponowne powołanie do czynnej służby wojskowej. 15 kwietnia – zirytowany brakiem odpowiedzi – poszedł do chińskiego konsulatu i poprosił o wizę. Stosunki między Związkiem Radzieckim a Chińską Republiką Ludową były bardzo napięte i dlatego Rada Najwyższa ZSRR postanowiła 16 kwietnia zatrzymać Wasilija w areszcie domowym w Kazaniu i pozbawić go wszelkich przywilejów. Zmarł 19 marca 1962 w Kazaniu, z powodu przewlekłego alkoholizmu i tam został pochowany.

W 1999 Wasilij Stalin został częściowo zrehabilitowany, a w 2002 jego ciało zostało ponownie pochowane na cmentarzu w Moskwie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
Jekaterina Gieorgijewna Geładze
 
 
 
Wissarion Iwanowicz Dżugaszwili
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jekaterina Swanidze
 
 
 
Józef Stalin
 
 
 
 
Nadieżda Alliłujewa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Julia Melcer
 
Jakow Dżugaszwili
 
 
Wasilij Stalin
 
Swietłana Alliłujewa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jewgienij Dżugaszwili
 
Galina Dżugaszwili
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]