Watomierz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przykład watomierza

Watomierz – przyrząd przeznaczony do pomiaru mocy czynnej.

Watomierze budowane są jako mierniki:

  • elektrodynamiczne
  • ferrodynamiczne
  • indukcyjne

Watomierz elektrodynamiczny – najczęściej spotykany typ miernika. Przeznaczony jest do pomiaru mocy w obwodach prądu stałego i przemiennego.

Ma on dwie cewki: nieruchomą cewkę prądową, o małej rezystancji oraz ruchomą cewkę napięciową, o dużej rezystancji. Cewkę prądową włącza się do układu poprzez zaciski prądowe, szeregowo z obciążeniem. Cewkę napięciową – poprzez zaciski napięciowe, równolegle z obciążeniem. Odchylenie wskazówki miernika jest proporcjonalne do wartości średniej iloczynu natężenia prądu w cewce prądowej i napięciowej, iloczyn ten jest proporcjonalny do prądu w cewce prądowej, napięcia na cewce napięciowej i cos φ

P=U I\cos \varphi

gdzie:

U – napięcie,
I – natężenie,
φ – różnica faz między napięciem a natężeniem prądu elektrycznego,
cos φ – nazywany jest współczynnikiem mocy.

Na tarczy podziałki watomierza znajduje się symbol jednostki wielkości mierzonej (W – wat, moc czynna).

Zaciski odpowiadające początkom cewek prądowej i napięciowej są oznaczone gwiazdkami i w czasie pomiaru powinny być zwarte.

W watomierzu można, za pomocą przełączników: prądowego i napięciowego, nastawić zakres prądowy i napięciowy niezależnie od siebie. Zakres watomierza równy jest iloczynowi wyżej wspomnianych zakresów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons