Waza François

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Waza François

Waza Françoisstarożytne greckie naczynie (krater wolutowy ateński) wykonane w technice czarnofigurowej, datowane na ok. 570 p.n.e, znajdujące się w zbiorach muzeum archeologicznego we Florencji (nr inw. 4209). Dzięki napisom wiemy, że jego wykonawcą był garncarz Ergotimos, a zdobił je malarz Klitias. Wysokość krateru - 0,66 m, obwód 1,8 m.

Naczynie zostało znalezione w 1844 w grobie etruskim w Chiusi przez Alessandro François. Nazwisko odkrywcy dało nazwę naczyniu.

Bogata dekoracja naczynia ujęta jest w sześciu horyzontalnych pasach i przedstawia sceny z mitów greckich. Przedstawiono m.in. polowanie na dzika kalidońskiego, wesele rodziców Achillesa, Peleusa, zasadzkę Achillesa na Troilosa, powrót Hefajstosa na Olimp, walkę Lapitów z centaurami, korowód Dionizosa, epizody wojny trojańskiej. W pasie zdobiącym dolną partię brzuśca znajduje się fryz z przedstawieniami zwierząt, m.in. sfinksów. Niżej umieszczono ornament promienisty. Fryz na stopce przedstawia walkę Pigmejów z żurawiami. Karły walczą za pomocą maczug i proc dosiadając kozłów, bądź pieszo. Zdobienia znajdują się również na imadłach (uszach) naczynia. Przedstawiono na nich Gorgonę i Artemidę.

Ogółem umieszczono na nim 270 postaci ludzkich i zwierzęcych. Ich identyfikację ułatwiają inskrypcje objaśniające w liczbie 121. Dzięki owym przedstawieniom naczynie nazywa się niekiedy "Biblią grecką".

Gdy w XIX wieku wystawiono je w muzeum we Florencji, cieszyło się ono wielką popularnością wśród zwiedzających. Zdenerwowany tym strażnik muzealny potłukł je na 638 kawałków. Poddano je rekonstrukcji, a ubytki uzupełniono gipsem.

Na podstawie Wazy François powstał spektakl Akademii Praktyk Teatralnych Ośrodka Praktyk Teatralnych Gardzienice.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]