Wdówka białobrzucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wdówka białobrzucha
Vidua macroura[1]
(Pallas, 1764)
samiec na gałęzi, w szacie godowej
samiec na gałęzi, w szacie godowej
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wdówki
Rodzaj Vidua
Gatunek wdówka białobrzucha
Synonimy
  • Fringilla (macroura) Pallas, 1764[2]
  • Vidua haagneri
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wdówka białobrzucha, wdówka dominikanka[4] (Vidua macroura) – gatunek średniego ptaka z rodziny wdówek (Viduidae). Występuje w całej, poza południową i Saharą, Afryce. Nie jest zagrożona. Jest osiadła.

Charakterystyka
Występuje bardzo wyraźny dymorfizm płciowy. Młode mają szary dziób, poza tym wyglądają jak samica. Samiec w szacie godowej ma bardzo długi, czarny ogon. Pod spodem ma on biały początek. Wydłużone są tylko dwie środkowe sterówki. Reszta sterówek jest tak długa jak te pióra u samicy. Dość wysoki, czerwony dziób. Wierzch głowy czarny, dolna granica przebiega tuż pod okiem i się z nim styka. Potem ta plama ciągnie się aż do białego, cienkiego paseczka na karku. Na grzbiecie pomiędzy nasadą skrzydeł kolejna czarna plama. Poza tym biały grzbiet. Od tej plamy do piersi przy brzegu skrzydła ciągnie się czarny pas. Same skrzydła mają czarne barkówki, biały początek. Lotki II-rzędowe mają białe, dość szerokie brzegi i czarne wypełnienie. Pierwszorzędowe mają jedynie cieniutki, biały brzeg. Samce w szacie godowej są identyczne jak samice. U tej drugiej płci nie ma podziału na szaty. Ma krótki ogon, płowy z delikatnym, rudo białym końcem. Kuper czarno-beżowo łuskowany, tak jak i skrzydła. Te pióra przypominają nieco pióra samicy krzyżówki. Po bokach piersi trochę intensywniej beżowy, mniejsze "łuski". Pierś oraz gardło jasnobeżowe, tył brzucha niemal biały. Z profilu widać, że przez głowę biegną trzy czarne pasy: pierwszy na górze głowy, drugi od oka do karku (nie ma czarnego kantarka), trzeci jest cienki i biegnie od dolnej szczęki do końca tego drugiego. Górna szczęka czarna z czerwonym dołem, dolna czerwona. Nogi mają szarą barwę.
Wymiary
  • długość ciała: 11-32cm
  • masa ciała: 12-18g
Biotop
Zarośla w otwartych miejscach a także tereny rolnicze.
Pożywienie
Głównie ziarnka i jaja swych gospodarzy, ale nie stroni też od bezkręgowców.
Lęgi
Jest pasożytem lęgowym. Samiec tokuje podfruwając, opadając i tak wkoło, aby zaimponować samicy pięknymi sterówkami. Pasożytuje na wielu gatunków, ale zazwyczaj są to gatunki z rodziny astryldowatych (Estrildidae). Rocznie może złożyć 25 jaj, w jednym lęgu jest to 2-4. Pisklęta wychowują się razem z młodymi gospodarzy. Starają się zachowywać tak jak one, aby gospodarze nie odkryli "podrzutka".

Przypisy

  1. Vidua macroura w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Pin-tailed Whydah (Vidua macroura) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-01-22].
  3. Vidua macroura. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Albin Łącki: Wśród zwierząt – ptaki. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988, s. 208. ISBN 83-09-01320-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15733-3.