Wdzydze Kiszewskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi Wdzydze Kiszewskie. Zobacz też: Wdzydze Tucholskie.
Wdzydze Kiszewskie
Zagroda w skansenie Kaszubskiego Parku Etnograficznego
Zagroda w skansenie Kaszubskiego Parku Etnograficznego
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat kościerski
Gmina Kościerzyna
Wysokość 140 m n.p.m.
Liczba ludności 188
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-408
Tablice rejestracyjne GKS
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Wdzydze Kiszewskie"
Wdzydze Kiszewskie
54°00′45″N 17°55′52″E / 54.0125, 17.93111Na mapach: 54°00′45″N 17°55′52″E / 54.0125, 17.93111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wdzydze Kiszewskie (kaszb. Wdzydze, niem. Wdzidze)[1]wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Kościerzyna, na Pojezierzu Kaszubskim i na obszarze Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego. Wieś jest siedzibą sołectwa Wdzydze Kiszewskie, w którego skład wchodzą również miejscowości Gołuń, Zabrody i Kruszyna. Prowadzi tędy również turystyczny POL Szlak czerwony.svg Szlak Kaszubski.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Jest to miejscowość turystyczna na Kaszubach, położona nad jeziorem Gołuń, siedziba najstarszego w Polsce skansenu - Kaszubskiego Parku Etnograficznego - założonego w 1906 przez nauczyciela miejscowej szkoły Izydora Gulgowskiego i jego żonę Teodorę. Zgromadzono w nim obiekty ludowe z XVII-XIX wieku, w tym kompletne wyposażenie kilku budynków. W skansenie znajduje się między innymi XVII-wieczny kościółek przeniesiony ze Swornegaci, chata z Piechowic oraz wiatrak holenderski.

[edytuj] Historia

Pierwsza pisana wzmianka o jeziorze Wdzydze pochodzi z 1258 i ma związek z przynależnością do starostwa kiszewskiego. Pod koniec XVII w. we wsi Wdzydze mieszkało 11 rybaków i karczmarz. W 1780 wieś liczyła 40 mieszkańców. W końcu XIX w. była to wieś wyjątkowo biedna (z powodu piaszczystej gleby) i odcięta od świata. Mieszkańcy corocznie od wiosny do jesieni pracowali na saksach – u bauerów na Żuławach, w Saksonii i Meklemburgii. Wracali późną jesienią i aż do wiosny żyli w dotkliwej biedzie[2]. W 1894 roku podczas germanizacji historycznego nazewnictwa pomorskiego Niemcy zastąpili nazwę historyczną Wdzidze poprzez sztuczną i obcą kulturowo formę Sanddorf.

Przypisy

  1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)
  2. Franciszek Mamuszka, Izabella TrojanowskaKościerzyna i ziemia kościerska – Wydawnictwo Morskie- Gdańsk, 1972

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)
  2. Franciszek Mamuszka, Izabella TrojanowskaKościerzyna i ziemia kościerska – Wydawnictwo Morskie- Gdańsk, 1972
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach