Wełnianka wąskolistna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wełnianka wąskolistna | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | wiechlinowce |
| Rodzina | ciborowate |
| Rodzaj | wełnianka |
| Gatunek | wełnianka wąskolistna |
| Nazwa systematyczna | |
| Eriophorum angustifolium Honck. Verzeichn. Gewachse Teutschl. I. 153 (1782); Becherer in Candollea, IV. 63(1929) |
|
Wełnianka wąskolistna (Eriophorum angustifolium) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych (Cyparaceae). Roślina dość pospolita na terenie Polski. W ostatnich dziesięcioleciach obserwuje się spadek liczby stanowisk (lub wyraźny ubytek liczebności osobników na stanowiskach)[2].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Roślina wieloletnia z kłączem i rozłogami, tworząca luźne darnie.
- Łodyga
- Wzniesiona, obła, gładka, pełna, o wysokości 30-60 cm.
- Liście
- Wąskie (2-4 mm), rynienkowate, o luźnych pochwach, zakończone ostrym końcem, często wybarwionym na czerwono.
- Kwiaty
- Zebrane w kilka kłosów wyrastających w kątach 1-3 liściowatych podsadek. Początkowo kłosy są wzniesione, po przekwitnięciu zwisające (ich szypułki wydłużają się podczas kwitnienia). Kwiaty obupłciowe z nitkowatym okwiatem, jednym słupkiem o 3 znamionach i 3 pręcikami. Kwitnie od kwietnia do maja, zapylana jest przez wiatr.
- Owoc
- Rozsiewane przez wiatr orzeszki z włoskami, zebrane w puszysty owocostan. Włoski powstają z wydłużającego się po przekwitnięciu kwiatów okwiatu.
[edytuj] Biologia i ekologia
Rośnie na wilgotnych łąkach i torfowiskach. Geofit, hydrofit, roślina kwasolubna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Scheuzerio-Caricetea nigrae[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-17].
- ↑ Zarzycki, K., Trzcińska-Tacik, H., Różański, W., Szeląg, Z., Wołek, J., Korzeniak, U., 2002 - Ecological indicator values of vascular plants of Poland (Ekologiczne liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski)
- ↑ Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- D. Gayówna, Ewa Śliwińska: Rośliny łąk. Warszawa: PZWS, 1960.
- Rutkowski Lucjan. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8
- Szafer Władysław, Kulczyński Stanisław, Pawłowski Bogumił. Rośliny polskie. PWN, Warszawa, 1953.