Wełtawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Statek turystyczny na Wełtawie, w Pradze
Praskie mosty nad Wełtawą
Praski staromiejski jaz na Wełtawie

Wełtawa i (czes. Vltava, niem. Moldau) — najdłuższa rzeka w granicach Czech, lewy, największy dopływ Łaby. Długość – 435 km, powierzchnia zlewni – 28 tys. km².

Powstaje z połączenia Ciepłej (Teplá Vltava) i Zimnej Wełtawy (Studená Vltava), które mają źródła w Szumawie. Rzeka początkowo płynie w kierunku południowo-wschodnim, by w okolicy miasta Vyšší Brod zmienić kierunek na północny. Wełtawa w górnym biegu przepływa przez Czeskie Budziejowice, a w dolnym biegu przez Pragę. Uchodzi do Łaby w okolicach miasta Mielnik. Wełtawa tradycyjnie jest uważana za dopływ Łaby, jednak z geograficznego punktu widzenia właściwe byłoby uznawanie Łaby za dopływ Wełtawy, ponieważ w miejscu połączenia tych rzek Wełtawa ma większy przepływ; również długość Wełtawy liczona od źródeł do miejsca połączenia jest większa od analogicznej długości Łaby.

Wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej (kilka sztucznych jezior i hydroelektrowni, największe Lipno) i żeglugi (żeglowna na długości 80 km w dolnym biegu).

Jeden ze swoich poematów symfonicznych poświęcił rzece Bedřich Smetana.

Obszar dorzecza Wełtawy

Główne dopływy:

Miasta nad Wełtawą:

Zobacz hasło Wełtawa w Wikisłowniku
Wikimedia Commons