Web-based Distributed Authoring and Versioning

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

WebDAV (ang. Web-based Distributed Authoring and Versioning) – rozszerzenie protokołu HTTP 1.1 o metody COPY, LOCK, MKCOL, MOVE, PROPPATCH, UNLOCK. Pozwala na zarządzanie i kontrolę wersji plików na serwerze WWW. Jedyną przeglądarką posiadającą funkcję zapisu poprzez protokół DAV jest Konqueror.

Implementacja WebDAV na serwerze WWW Apache odbywa się poprzez rozszerzenie mod_dav.

Dodane metody:

  • PROPFIND - pobierz własności zasobu
  • PROPPATCH - zmień lub skasuj różne własności zasobu w atomowej operacji
  • MKCOL - utwórz "kolekcję" (katalog)
  • COPY - skopiuj zasób z jednego adresu na drugi
  • MOVE - przenieś zasób z jednego adresu na drugi
  • LOCK - zablokuj zasób (zarówno dzielone jak i wyłączne blokady)
  • UNLOCK - usuń blokadę z zasobu

Subversion używa protokołu bazowanego na mod_dav, nie w pełni jednak zgodnego ze standardami.

Implementacje[edytuj | edytuj kod]

Windows[edytuj | edytuj kod]

Początkowo WebDAV w produktach Microsoft pojawił się w Windows 98 w opcji o nazwie "Foldery sieci web". W kolejnych wersjach systemu protokół został zintegrowany z przeglądarką plików Windows Explorator Windows i działa w postaci usługi systemowej. Ścieżki podane przez użytkownika są zamieniane z postaci http://maszyna/sciezka/ na \\maszyna\sciezka\ dla kompatybilności z API systemu plików.

Linux[edytuj | edytuj kod]

Użytkownicy Linuksa mogą montować elementy udostępnione za pomocą WebDAV przez davfs2 lub fusedav. KDE oraz Nautilus posiada natywne wsparcie dla WebDAV jako część kio_http. Serwer HTTP Apache udostępnia moduły WebDav bazując na davfs oraz Apache Subversion.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]