Welon (liturgia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pojęcia liturgicznego. Zobacz też: welon (ryba) – odmiana złotej rybki.
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło welon w Wikisłowniku
Welon, bursa i manipularz (II połowa XVII w.), kościół parafialny w Racławicach

Pojęcie welon w liturgii katolickiej posiada podwójne znaczenie:

  1. część bielizny kielichowej; okrywa się nim kielich przed rozpoczęciem liturgii; welon zdejmuje się podczas przygotowaniu ołtarza oraz ponownie nakłada po puryfikacji naczyń liturgicznych. Kolor welonu powinien być biały lub zgodny z kolorem liturgicznym danego oficjum.
  2. dawniej tuwalnia, strój liturgiczny nakładany na barki podczas przenoszenia Najświętszego Sakramentu lub posługi przy mitrze i pastorale. W nadzwyczajnej formie Rytu Rzymskiego używa go także subdiakon, który przytrzymuje patenę, która nie jest używana przez znaczną część Mszy Wiernych; welon ten nazywano subdiaconale.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]