Wenus paleolityczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wenus paleolityczna – ogólne określenie niewielkich, kilkunastocentymetrowych posążków kobiecych, odnajdowanych na stanowiskach archeologicznych od Europy Zachodniej do Syberii (m.in. Willendorf, Galgenberg, Dolní Věstonice, Brassempouy), pochodzących z okresu górnego paleolitu.

Wspólną cechą figurek jest uwydatnienie zewnętrznych (trzeciorzędowych) cech płciowych kobiety (piersi, brzuch, uda) przy jedynie schematycznie zaznaczonych innych częściach ciała.

Nazwa posążków nawiązuje do posągu Wenus z Milo, gdyż podobnie jak ta rzeźba, figurki Wenus paleolitycznych w zasadzie pozbawione są kończyn górnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg