Wenus w futrze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy powieści Leopolda von Sacher-Masocha. Zobacz też: inne znaczenia tego terminu.
Wenus w futrze
Venus im Peltz
Autor Leopold von Sacher-Masoch
Miejsce wydania Austro-Węgry
Język niemiecki
Data I wyd. 1870
Typ utworu Powieść erotyczna
Data I wyd. polskiego 1920

Wenus w futrze (niem. Venus im Peltz) – powieść autorstwa Leopolda von Sacher-Masocha oparta częściowo na elementach autobiograficznych. Powieść ta po raz pierwszy wydana została w 1870 roku na łamach czasopisma "Die Liebe". Pierwszy polski przekład wydano w 1920 roku. Nie jest znany autor tego przekładu.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Obraz Tycjana Wenus z lustrem, z którego Seweryn wziął pomysł na Wenus w futrze.
"Wenus w futrze" - rysunek pochodzący z papeterii Leopolda von Sacher-Masocha.

Główny bohater wyznaje zakochanej w nim pięknej kobiecie - Wandzie swoje skryte pragnienia. Marzy o kobiecie idealnej, która będzie okrutnie się z nim obchodzić, bić go i traktować jak niewolnika. Wanda, po początkowym wahaniu, zgadza się spełnić fantazje mężczyzny, którego kocha. Od tej pory odbywają razem podróże, on jako jej służący, ona jako jego okrutna pani. Wandzie zaczyna się podobać ta zabawa, ale z czasem zaczyna czuć coraz większa pogardę do tego mężczyzny. Ostatecznie porzuca go dla innego, bardziej męskiego...

Przyjęcie powieści[edytuj | edytuj kod]

Leo i Fannie (Leopold von Sacher-Masoch i Fanny Pistor Bogdanow, rzeczywiści protoplaści powieści). Z lewej strony zdjęcia można zauważyć bat.

"Wenus w futrze" była na ogół nisko oceniana pod względem literackim. Jednak tematyka tego utworu spowodowała, że stał się on obiektem szerokiej dyskusji o patologiach i dewiacjach seksualnych, zwłaszcza w środowisku psychologów i psychiatrów. Spowodowało to, że nazwisko autora, przyjęto jako określenie masochizmu - jednej z dewiacji seksualnych. Słowa tego w tym znaczeniu po raz pierwszy użył Richard von Krafft-Ebing w swojej pracy "Psychopathia sexualis". Od tego czasu weszło ono do ogólnego obiegu leksyki na całym świecie i stanowi określenie na postawę polegającą na osiąganiu spełnienia seksualnego podczas poniżania, doznawania cierpienia psychicznego i fizycznego zadawanego przez partnera.

Inspiracje i nawiązania[edytuj | edytuj kod]

W 1986 włoski rysownik Guido Crepax przerobił "Wenus w futrze" na komiks (po polsku ukazał się on w 2012 r. nakładem wydawnictwa Mireki). Adaptacja ta ukazała się po raz pierwszy nakładem wydawnictwa Olympia Press w Mediolanie. Powieść doczekała się także kilku adaptacji filmowych, m.in. w realizacjach takich reżyserów jak: Joel Schlemowitz, Maartje Seyferth, Victor Nieuwenhuijs, Lou Campa oraz Roman Polański. Tytuł Wenus w futrze (org. Venus in furs) nosi jedna z piosenek zespołu The Velvet Underground oraz jedna z fraszek polskiego poety Jana Sztaudyngera.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]