Weriusz Flakkus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Marcus Verrius Flaccus (I w. p.n.e./I w. n.e.) - filolog i gramatyk rzymski. Skąpe wiadomości o jego życiu przekazuje Swetoniusz: Weriusz Flakkus był pierwotnie niewolnikiem, zapewne niewolnym nauczycielem. Następnie, gdy został wyzwolony i zyskał obywatelstwo rzymskie, założył szkołę i poświęcił się pracy naukowej oraz nauczaniu młodzieży. Jako nauczyciel zyskał taką sławę, że w roku 10 p.n.e. Oktawian August zatrudnił go jako osobistego nauczyciela swoich wnuków, Gajusza i Lucjusza Cezarów, z pensją miliona sestercji rocznie. Weriusz Flakkus zmarł w podeszłym wieku za panowania Tyberiusza.

Był autorem wielkiego dzieła zatytułowanego De verborum significatu ("O znaczeniu wyrazów"). Było to coś w rodzaju słownika języka łacińskiego, leksykon objaśniający po łacinie znaczenie spotykanych w literaturze, trudnych lub przestarzałych wyrazów tego języka. Leksykon nie zachował się do naszych czasów, znany jest tylko z wyciągu dokonanego w II w. n.e. przez Pompejusza Festusa.