Wesley Snipes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wesley Snipes
Wesley Snipes w 2009 roku
Wesley Snipes w 2009 roku
Imię i nazwisko Wesley Trent Snipes
Data
i miejsce urodzenia
31 lipca 1962
Orlando
Zawód aktor, producent filmowy
Współmałżonek 1. April DuBois (1985-1990)
2. Nikki Park (od 2003)
Lata aktywności od 1987
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wesley Trent Snipes (ur. 31 lipca 1962 w Orlando[1]) – amerykański aktor i producent filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn wojskowego Amerykańskich Sił Powietrznych Rudolpha Snipesa i Marion, dorastał na ulicach nowojorskiego Południowego Bronxu. Ukończył artystyczną szkołę średnią High School for the Performing Arts w Nowym Jorku. Swoją edukację kontynuował w szkole średniej w Orlando na Florydzie. W latach 1978-82 uczęszczał na Uniwersytet Stanowy Nowego Jorku (SUNY) w Purchase w stanie Nowego Jorku na kierunek sztuki teatralnej, jednak dyplom uzyskał w 1985 roku. Występował w objazdowych teatrach i regionalnych produkcjach. W 1985 roku podjął pracę jako instalator telefoniczny koło Nowego Jorku. Zadebiutował na scenie Broadwayu w dwóch spektaklach – Chłopaki zimy (The Boys of Winter) jako L. B. w Biltmore Theatre (1-8 grudnia 1985) i Egzekucja sprawiedliwości (Execution of Justice) Emily Mann w potrójnej roli Richarda Pabicha, siostry Boom Boom i Sullivana w Virginia Theatre (13-22 marca 1986) oraz wystąpił w sztuce Wole Soyinki Śmierć i królewski koniuszy (Death and the King's Horesman). Przyłączył się także do podróżnej trupy aktorskiej Struttin'Street Stuff, występując w pobliskich parkach i szkołach.

Swoją karierę na dużym ekranie rozpoczął od udziału w komedii sportowej Dzikie koty (Wildcats, 1986) z Goldie Hawn jako zawodnik futbolu amerykańskiego Trumaine, dramacie sportowym Ulice złota (Streets of Gold, 1986) w roli utalentowanego boksera z Klausem Marią Brandauerem i Adrianem Pasdarem i serialu Policjanci z Miami (Miami Vice, 1986). W 1987 roku wystąpił w 17-minutowym teledysku Michaela Jacksona Bad w reżyserii Martina Scorsese jako przywódca gangu Mini Max. Jego kreacja sierżanta Bookmana w serialu HBO Opowieści wojenne z Wietnamu (Vietnam War Story, 1988) przyniosła mu nagrodę CableACE.

Po występie w komedii sportowej Pierwsza liga (Major League, 1989) u boku Toma Berengera, Charliego Sheena i Rene Russo oraz sensacyjnym dramacie kryminalnym Abela Ferrary Król Nowego Jorku (King of New York, 1990) z Christopherem Walkenem, Davidem Caruso i Laurence'em Fishburne'em, został zaangażowany do dwóch filmów Spike'a LeeCzarny blues (1990) jako saksofonista jazzowy u boku Denzela Washingtona i Malaria (Jungle Fever, 1991).

Wystąpił potem w kasowych filmach: Biali nie potrafią skakać (White Men Can't Jump, 1992) z Woodym Harrelsonem jako uliczny koszykarz, Pasażer 57 (Passenger 57, 1992), Taniec na wodzie (Waterdance, 1992), Wschodzące słońce (Rising Sun, 1993) z Seanem Connerym, Człowiek demolka (Demolition Man, 1993) z Sylvestrem Stallone'em i Sandrą Bullock, Strefa zrzutu (Drop Zone, 1994), Ślicznotki (To Wong Foo, Thanks for Everything, Julie Newmar, 1995) jako jedna z trzech drag queen, Pociąg z forsą (Money Train, 1995) z Woodym Harrelsonem i Jennifer Lopez, Fan (The Fan, 1996) jako gwiazdor baseballu z Robertem De Niro i Ellen Barkin oraz Wydział pościgowy (U. S. Marshals, 1998) u boku Tommy'ego Lee Jonesa i Roberta Downeya Jr.

Jest dwukrotnym laureatem nagrody Image; za rolę króla handlu narkotykami w dramacie kryminalnym Mario Van Peeblesa New Jack City (1991) i postać George'a Du Vaula w tele dramacie HBO Amerykański sen (America's Dream, 1996). Za kreację reżysera z Los Angeles w dramacie Ta jedna noc (One Night Stand, 1997) został uhonorowany Pucharem Volpi na Festiwalu Filmowym w Wenecji.

Swoje umiejętności sztuk walki karate, kung-fu i capoeira zaprezentował na ekranie w roli dhampira Blade'a w filmie akcji Blade: Wieczny łowca (Blade, 1998), za którą odebrał nagrodę Blockbuster Entertainment, a także w sequelachBlade: Wieczny łowca II (Blade 2, 2002) i Blade: Mroczna trójca (Blade: Trinity, 2004).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Po nieudanym związku małżeńskim z April DuBois (1985-1990), z którą ma syna Jelaniego Asara (ur. 1988), w dniu 17 marca 2003 roku poślubił koreańską artystkę malarkę Nakyung "Nikki" Park. Mają troje dzieci; dwie córki – Iset (ur. 2001) i Juę (ur. 2003) oraz syna Alimayu Moa-T (ur. 26 marca 2007). Spotykał się z azjatycką modelką Donną Wong (1996-1998) i Halle Berry.

W 1993 roku został zatrzymany za nielegalne posiadanie broni, a rok potem uciekając przed policją z prędkością ponad 200 km na godzinę spowodował wypadek i był aresztowany za przekroczenie prędkości na autostradzie. W 2008 r. sąd w stanie Floryda skazał aktora na 3 lata więzienia za przestępstwa podatkowe[2]. Udowodniono mu umyślne uchylanie się od płacenia podatków federalnych w latach 1999 – 2001[2]. Karę pozbawienia wolności rozpoczął 9 grudnia 2010 roku w więzieniu federalnym Federal Correctional Institution, McKean. Z zakładu karnego został zwolniony 2 kwietnia 2013 roku[3].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Uwagi
1986 Dzikie koty Trumaine
1987 Ulice złota Roland Jenkins
Vietnam War Story Młody żołnierz
1988 Vietnam War Story II Młody żołnierz Bezpośrednio na video
1989 Pierwsza liga "Willie Mays" Hayes
1990 Czarny blues Shadow Handerson
Król Nowego Jorku Thomas Flanigan
1991 New Jack City Nino Brown Nominacja do MTV Movie Award for Best Villain
Malaria Flipper "Flip" Purify
1992 Taniec na wodzie Raymond Hill
Biali nie potrafią skakać Sidney "Syd" Deane
Pasażer 57 John Cutter
1993 Punkt zapalny Jimmy Mercer
Wschodzące słońce Lt. Webster "Web" Smith
Człowiek Demolka Simon Phoenix
1994 Sugar Hill Roemello Skugs
Strefa zrzutu Pete Nessip
1995 Ślicznotki Noxeema Jackson
Pociąg z forsą John
1996 Fan Bobby "Bob" Rayburn
1997 Morderstwo w Białym Domu detektyw Harlan Regis
Romans na jedną noc Maximilian "Max" Carlyle Puchar Volpi na Festiwalu Filmowym w Wenecji w 1997 r.
1998 Wydział pościgowy Mark J. Sheridan/Warren/Roberts
Blade: Wieczny łowca Blade/Eric Brooks/The Daywalker Także jako choreograf sztuk walki i producent
Sport przyszłości Obike Fixx TV
Wracając do korzeni Will Sinclair Także jako producent wykonawczy
2000 Zasady walki Neil Shaw
Stracone nadzieje Franklin Swift Także jako producent
2002 W zasięgu strzału Joe
Blade: Wieczny łowca II Blade/Eric Brooks/The Daywalker Także jako choreograf i koordynator sztuk walki oraz producent
ZygZak David "Dave" Fletcher
Champion Monroe "Undisputed" Hutchens Także jako producent
2004 Antidotum Dean Cage Bezpośrednio na DVD
Blade: Mroczna trójca Blade/Eric Brooks/The Daywalker Także jako producent
2005 7 sekund Jack Tulliver Bezpośrednio na DVD
Strzelec wyborowy Malarz Bezpośrednio na DVD
Teoria chaosu Jason York/Scott Curtis/Lorenz
2006 Pieskie szczęście Lucky Bezpośrednio na DVD
Detonator Sonni Griffith Bezpośrednio na DVD
2007 Zamachowiec James Dial Bezpośrednio na DVD
2008 Zasady walki II - Zdrada Neil Shaw Bezpośrednio na DVD
2009 Gliniarze z Brooklynu Casanova "Caz" Phillips Black Reel Award for Best Supporting Actor
2010 Zabójcza gra agent Marcus
2012 Gallowwalker Aman

Telewizja[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Uwagi
1986 Policjanci z Miami Silk Odcinek "Streetwise"
1987 Vietnam War Story Young Soldier Odcinek "An Old Ghost Walks the Earth"
1989 A Man Called Hawk Nicholas Murdock Odcinek "Choice of Chance"
The Days and Nights of Molly Dodd Hood Odcinek "Here's Why You Should Always Make Your Bed in the Morning"
1990 H.E.L.P. Lou Barton
1997 Happily Ever After: Fairy Tales for Every Child The Pied Piper Odcinek "The Pied Piper"
2002 The Bernie Mac Show Duke Rope-a-Dope

Inne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Rola Uwagi
1986 Execution of Justice Siostra Boom Boom Broadway
1987 Bad Mini Max 18 minutowy teledysk/krótki film
Critical Condition Kierowca ambulansu Drobna rola
1995 Czekając na miłość James Wheeler Niewymieniony w czołówce
1998 Masters of the Martial Arts presented by Wesley Snipes On sam Dokument
Jackie Chan: My Story On sam Dokument
1999 Kumpel do bicia Kibic przy ringu Drobna rola

Przypisy

  1. Biografia Wesley Snipesa (pol.). film.wp.pl. [dostęp 2012-11-11].
  2. 2,0 2,1 Michael Martinez: Actor Wesley Snipes reports to prison to begin sentence (ang.). edition.cnn.com. [dostęp 2010-12-09].
  3. Actor Wesley Snipes released from prison (ang.). edition.cnn.com. [dostęp 2013-04-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]