Wesoła Lwowska Fala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wesoła Lwowska Fala – nazwa popularnej audycji Polskiego Radia Lwów, nadawanej na całą Polskę od 16 lipca 1933 do 1939 (od 1938 pod nazwą Tajoj[1]).

Autorem większości tekstów był Wiktor Budzyński. Występowali w niej, skutecznie rozśmieszając słuchaczy swoimi dialogami:

Do zespołu należeli też:[2]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założona przez Wiktora Budzyńskiego na bazie amatorskich teatrzyków akademickich:

  • Nasze Oczko (1928), który działał początkowo w celu finansowego zasilenia kas Bratniej Pomocy, wspomagającej materialnie studentów. Wystawiana przez Nasze Oczko w sali Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego rewia Randka pod Wiedeńską cieszyła się ogromną popularnością i rozsławiło teatrzyk
  • Wesoły Ul
  • dwóch teatrzyków założonych przez żydowską młodzież akademicką, w których wystawiano programy Emanuela Schlechtera, bardzo popularnego twórcy wielu piosenkarskich przebojów, z piosenkami skomponowanymi przez Alfreda Schūtza, późniejszego twórcę słynnych melodii, m.in. Czerwonych maków na Monte Cassino:
    • Złoty Pieprzyk
    • Różowy Monokl

W czasie II wojny światowej zostali zmobilizowani i przeszli szlak bojowy z wojskiem polskim na Zachodzie - przez Rumunię, Francję, Wielką Brytanię, Włochy.[4] Po wojnie zespół rozpadł się.

Przypisy

  1. Wiktor Budzyński – Prawda o Lwowskiej Fali. Instytut Lwowski, Warszawa
  2. Wesoła Lwowska Fala Polskieradio.pl
  3. Stanisław Wasiuczyński (1906-1995) na stronach kwartalnika Cracovia Leopolis (2/1996)
  4. Baciar na wygnaniu Historia, Uważam Rze (15.03.2015)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]