Wespe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
10,5 cm leFH 18/2 Fgst PzKpfw II Sd Kfz 124
Działo w Muzeum Wojsk Pancernych w Munster
Działo w Muzeum Wojsk Pancernych w Munster
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent filia zakładów FAMO w Czechowicach koło Warszawy
Typ pojazdu haubica samobieżna
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5 osób (dowódca, celowniczy, dwóch ładowniczych, kierowca)
Historia
Prototypy 1942
Produkcja 1943-1944
Egzemplarze 676 egz. uzbrojonych i 159 transporterów amunicyjnych
Dane techniczne
Silnik Maybach HL 62 TRM
o mocy 140 KM (103 kW)
Pancerz stalowy
od 8 do 30 mm
Długość 4810 mm
Szerokość 2280 mm
Wysokość 2300 mm
Masa bojowa: 11 000 kg
Osiągi
Prędkość 40 km/h
Zasięg 220
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 800 mm
Rowy (szer.) 1700 mm
Ściany (wys.) 420 mm
Dane operacyjne
Uzbrojenie
haubica 10.5 cm leFH 18/2 kal. 105 mm
karabin maszynowy MG 34
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wespe (pol. osa) – niemieckie samobieżne działo polowe z okresu II wojny światowej bazowane na podwoziu czołgu PzKpfw II.

Już w czasie niemieckiej inwazji na Francję w 1940 roku stało się oczywiste, że czołg PzKpfw II, który wówczas był jeszcze głównym czołgiem armii niemieckiej przestał spełniać wymogi pola walki jako jednostka słabo uzbrojona i opancerzona. Ponieważ jednak sama konstrukcja czołgu, jego podwozie i układ napędowy uznane były za bardzo dobre, w odpowiedzi na zamówienie serii armat samobieżnych przez armię niemiecką postanowiono zbudować nowy pojazd właśnie na bazie PzKpfw II.

Nowy pojazd Wespe zaprojektowany został w zakładach Alkett i bazował na podwoziu czołgu PzKpfw II Ausf. F, większość modyfikacji polegała na usunięciu wieży i przesunięciu silnika z tyłu kadłuba do jego środka. Na tak uzyskanym miejscu zamontowano standardową lekką haubicę 10.5 cm leFH 18 chronioną otwartą od góry pancerną nadbudową.

Wespe zadebiutowały bojowo na froncie wschodnim w 1943 i okazały się konstrukcją udaną do tego stopnia, że Hitler rozkazał, aby czołgi PzKpfw II były modyfikowane wyłącznie na pojazdy Wespe, zarzucając inne projekty, jak choćby Marder II.

Pojazdy tego typu produkowane były od lutego 1943 do połowy roku 1944, kiedy wojska radzieckie zdobyły położone na terenie Warszawy fabryki tych wozów. Do tego czasu wyprodukowano 676 sztuk tych dział, a także 159 w wersji transportera amunicji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch: Niemieckie wozy bojowe 1933-1945. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1997. ISBN 83-86209-57-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]