Westland WS-51 Dragonfly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Westland WS-51 Dragonfly
Westland WS-51 Dragonfly
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Westland Aircraft
Typ śmigłowiec
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Historia
Data oblotu 5 października 1948
Dane techniczne
Napęd 1 x silnik gwiazdowy Alvis Leonides 50
Moc 540 KM (403 kW)
Wymiary
Średnica wirnika 14,63 m
Długość 17,54 m
Wysokość 3,95 m
Masa
Własna 1987 kg
Startowa 2663 kg
Osiągi
Prędkość maks. 153 km/h
Pułap praktyczny 3780 m
Zasięg 483 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
3
Użytkownicy
Belgia Egipt Francja Irak Japonia Jugosławia Sri Lanka Tajlandia Wielka Brytania Włochy
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Westland WS-51 Dragonflybrytyjski śmigłowiec wyprodukowany przez firmę Westland Aircraft po zakończeniu II wojny światowej. Maszyn była pierwszą tego typu konstrukcją firmy Westland. WS-51 był licencyjną wersją amerykańskiej maszyny Sikorsky H-5.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wraz z zakończeniem wojny firma Westland Aircraft stanęła przed wyborem dalszej drogi rozwoju, zakończono produkcje samolotów bojowych a tym samym skończyły się również wielkoseryjne zamówienia rządowe. Zarząd firmy podjął decyzję o rozwoju nowych maszyn latających, które pod koniec wojny zaczęły udowadniać swoją skuteczność w sytuacjach, w których klasyczne samoloty zawodziły, śmigłowcach. Chcąc jednak szybko wdrożyć nowy produkt zrezygnowano z długiej drogi budowy własnej konstrukcji na korzyść zakupienia licencji. Wybór padł na amerykański śmigłowiec Sikorsky H-5. Do Stanów Zjednoczonych wysłano przedstawicieli firmy w celu sfinalizowania umowy licencyjnej, którą podpisano w grudniu 1946 roku. Dokumentacja techniczna nowej maszyny trafiła do Westlanda w maju 1947 roku. Niestety nie można było podjąć od razu produkcji, amerykańskie normy techniczne dość znacznie różniły się od brytyjskich. Począwszy od napędu, którym w amerykańskim originale był Pratt & Whitney R-985 a brytyjskim miał być Alvis Leonides 50 a skończywszy na łożyskach, wszystkie te elementy dość znacznie różniły się między sobą. Przez ponad rok czternastoosobowy zespół dostosowywał amerykańskie plany do brytyjskich warunków. Wreszcie 5 października 1948 gotowy prototyp, za którego sterami siedział Alan Bristow wzniósł się po raz pierwszy w powietrze. W 1950 roku uruchomiono seryjną produkcję śmigłowca, która trwała do 1954 roku. Łącznie wyprodukowano 149 maszyn. WS-51 stał się pierwszym śmigłowcem, który w lipcu 1951 roku otrzymał certyfikat cywilny. W 1950 roku maszyna weszła do służby w Royal Navy gdzie wypełniała zadania ratownicze. Po zakończeniu produkcji podjęto próbę modernizacji śmigłowca tworząc jego wersje rozwojową oznaczoną jako Westland WS-51 Widgeon ale nie osiągnęła ona takiego sukcesu rynkowego jak Dragonfly i wybudowano jedynie 15 egzemplarzy.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Westland/Sikorsky WS-51 - maszyna prototypowa
  • Dragonfly HR.1 - wersja ratownicza dla Royla Navy, wybudowano 13 maszyn.
  • Dragonfly HC.2 - wersja ratownicza dla Royal Air Force, trzy egzemplarze.
  • Dragonfly HR.3 - wersja ratownicza dla Royal Navy, 58 maszyn.
  • Dragonfly HC.4 - wersja ratownicza dla Royal Air Force, 12 sztuk.
  • Dragonfly HR.5 - wersja ratownicza dla Royla Navy będąca zmodyfikowaną wersją śmiglowców HR.1 i HR.3.
  • Westland-Sikorsky WS-51 Mk.1A - śmigłowiec przeznaczony na rynek cywilny napędzany silnikiem gwiazdowym Alvis Leonides 521/1.
  • Westland-Sikorsky WS-51 Mk.1B - śmigłowiec przeznaczony na rynek cywilny napędzany silnikiem gwiazdowym Pratt & Whitney R-985 Wasp Junior B4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miłosz Rusiecki, AgustaWestland-linia brytyjska, "Lotnictwo", nr 4 (2007), s. 18-24, ISSN 1732-5323.