Westland WS-51 Dragonfly
| Westland WS-51 Dragonfly | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Westland Aircraft |
| Typ | śmigłowiec |
| Konstrukcja | metalowa |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 5 października 1948 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 x silnik gwiazdowy Alvis Leonides 50 |
| Moc | 540 KM (403 kW) |
| Wymiary | |
| Średnica wirnika | 14,63 m |
| Długość | 17,54 m |
| Wysokość | 3,95 m |
| Masa | |
| Własna | 1987 kg |
| Startowa | 2663 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 153 km/h |
| Pułap praktyczny | 3780 m |
| Zasięg | 483 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 3 | |
| Użytkownicy | |
| Belgia Egipt Francja Irak Japonia Jugosławia Sri Lanka Tajlandia Wielka Brytania Włochy | |
| Rzuty | |
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Westland WS-51 Dragonfly – brytyjski śmigłowiec wyprodukowany przez firmę Westland Aircraft po zakończeniu II wojny światowej. Maszyn była pierwszą tego typu konstrukcją firmy Westland. WS-51 był licencyjną wersją amerykańskiej maszyny Sikorsky H-5.
Historia [edytuj]
Wraz z zakończeniem wojny firma Westland Aircraft staneła przed wyborem dlaszej drogi rozwoju, zakończono produkcje samolotów bojowych a tym samym skończyły się również wielkoseryjne zamówienia rządowe. Zarząd firmy podjął decyzję o rozwoju nowych maszyn latających, które pod koniec wojny zaczęły udowadniać swoją skuteczność w sytuacjach, w których klasyczne samoloty zawodziły, smigłowcach. Chcąc jednak szybko wdrożyć nowy produkt zrezygnowano z długiej drogi budowy własnej konstrukcji na korzyść zakupienia licencji. Wybór padł na amerykański śmigłowiec Sikorsky H-5. Do Stanów Zjednoczonych wysłano przedstawicieli firmy w celu sfinalizowania umowy licenyjnej, którą podpisano w grudniu 1946 roku. Dokumentacja techniczna nowej maszyny trafiła do Westlanda w maju 1947 roku. Niestety nie można było podjąć od razu produkcji, amerykańskie normy techniczne dość znacznie różniły sie od brytyjskich. Począwszy od napędu, którym w amerykańskim orginale był Pratt & Whitney R-985 a brytyjskim miał być Alvis Leonides 50 a skończywszy na łożyskach, wszystkie te elementy dość znacznie rózniły się między sobą. Przez ponad rok czternastoosobowy zespół dostosowywał amerykańskie plany do brytyjskich warunków. Wreszcie 5 października 1948 gotowy prototyp, za którego sterami siedział Alan Bristow wzniósł się po raz pierwszy w powietrze. W 1950 roku uruchomiono seryjną produkcję śmigłowca, która trwała do 1954 roku. Łącznie wyprodukowano 149 maszyn. WS-51 stał się pierwszym śmigłowcem, który w lipcu 1951 roku otrzymał certyfikat cywilny. W 1950 roku maszyna weszła do służby w Royal Navy gdzie wypełniała zadania ratownicze. Po zakończeniu produkcji podjęto próbę modernizacji smigłowca tworząc jego wersje rozwojową oznaczoną jako Westland WS-51 Widgeon ale nie osiągnęła ona takiego sukcesu rynkowego jak Dragonfly i wybudowano jedynie 15 egzemplarzy.
Wersje [edytuj]
- Westland/Sikorsky WS-51 - maszyna prototypowa
- Dragonfly HR.1 - wersja ratownicza dla Royla Navy, wybudowano 13 maszyn.
- Dragonfly HC.2 - wersja ratownicza dla Royal Air Force, trzy egzemplarze.
- Dragonfly HR.3 - wersja ratownicza dla Royal Navy, 58 maszyn.
- Dragonfly HC.4 - wersja ratownicza dla Royal Air Force, 12 sztuk.
- Dragonfly HR.5 - wersja ratownicza dla Royla Navy będąca zmodyfikowaną wersją śmiglowców HR.1 i HR.3.
- Westland-Sikorsky WS-51 Mk.1A - śmigłowiec przeznaczony na rynek cywilny napędzany silnikiem gwiazdowym Alvis Leonides 521/1.
- Westland-Sikorsky WS-51 Mk.1B - śmigłowiec przeznaczony na rynek cywilny napędzany silnikiem gwiazdowym Pratt & Whitney R-985 Wasp Junior B4.
Bibliografia [edytuj]
- Miłosz Rusiecki, AgustaWestland-linia brytyjska, "Lotnictwo", nr 4 (2007), s. 18-24, ISSN 1732-5323.
