Wesz łonowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wesz łonowa
Pthirus pubis
Linnaeus, 1758
Wesz łonowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Rząd Phthiraptera
Podrząd wszy
Rodzina Pthiridae
Rodzaj Pthirus
Gatunek wesz łonowa
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wesz łonowa, mendoweszka[1], menda[1] (Pthirus pubis) – gatunek wszy należący do rodziny Pthiridae, pasożytujący na człowieku i powodujący chorobę wszawicę.

Samiec długości 1,3 mm, samica 1,5 mm. Szerokość od 0,8 mm do 1,0 mm. Są silnie spłaszczone grzbietowo-brzusznie. Samica składa około 50 jaj zwanych gnidami, które są mocowane specjalnym "cementem" u nasady włosa. Rozwój osobniczy trwa 13–16 dni. Pasożytuje na skórze owłosionej, głównie w okolicy łonowej, także w pachwinach, pachach, na nogach, brzuchu, na klatce piersiowej, obserwowane są również na brwiach i rzęsach.

Badania ewolucyjne wszy łonowej i innych gatunków pasożytów są wykorzystywane do rekonstrukcji historii ewolucyjnej człowieka. Przy użyciu metody zwanej zegarem molekularnym szacuje się, że wesz łonowa wyewoluowała ok. 3,3 mln lat temu, a więc już kilka milionów lat po rozdzieleniu się linii ewolucyjnych gospodarzy jej przodków prowadzących do współczesnych goryli i ludzi. Przodkowie ludzi mieli już w tym czasie inny gatunek wszy, więc pojawienie się dwóch gatunków zajmujących podobną niszę ekologiczną zapewne wiąże się z utratą futra[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • wesz ludzka – inny pasożyt człowieka z podrzędu wszy, przedstawiciel odrębnej rodziny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 mędrały i mendy – odpowiedź poradni PWN
  2. Marcin Ryszkiewicz. Nieodłączni towarzysze. „Świat Nauki”, s. 50-55, luty 2009. Warszawa: Prószyński Media. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzimek B., Grzimek's Animal Life Encyclopedia, Second Edition Volume 3: Insectes, Michael Hutchins, Sean F. Craig, Dennis A. Thoney, and Neil Schlager. Farmington Hills, Ml: Gale Group, 2003, str 252, ISBN 0-7876-5779-4
  2. Stefański W., Parazytologia weterynaryjna tom II, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1970, str. 72