Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Śmierć płodu z nie określonej przyczyny | |||
| graviditas obsoleta | |||
|
|||
| Wczesna śmierć płodu z zatrzymaniem obumarłego płodu | |||
| abortus internus (missed abortion) | |||
|
|||
Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu – zgon płodu następujący przed całkowitym jego wydaleniem lub wydobyciem z ustroju matki. Zakończenie ciąży wskutek obumarcia zarodka lub płodu przed 22. tygodniem ciąży określa się jako poronienie. Śmierć płodu na wczesnym etapie rozwoju z zatrzymaniem obumarłego płodu wewnątrz jamy macicy określa się jako poronienie chybione.
Przyczyny [edytuj]
- infekcje bakteryjne i wirusowe,
- wady wrodzone płodu,
- cukrzyca lub nadciśnienie tętnicze u matki,
- urazy mechaniczne ,
- konflikt serologiczny,
- promieniowanie jonizujące,
- nieznane.
Rzadko stosowanym określeniem na wewnątrzmaciczne obumarcie płodu z nieznanej przyczyny jest SADS – zespół nagłej śmierci przed urodzeniem (ang. sudden antenatal death syndrome)[1].
Wewnątrzmaciczny zgon jednego z płodów jest jednym z powikłań, które częściej występują w ciąży wielopłodowej[2].
Przypisy
- ↑ JH Collins. Umbilical cord accidents: human studies.. „Seminars in perinatology”. 26 (1), s. 79-82, Feb 2002. PMID 11876571.
- ↑ Położnictwo i ginekologia. Tom I Grzegorz H. Bręborowicz (red.). Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 140 ISBN 83-200-3082-X.
