Whirlwind I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Whirlwind I

Whirlwind (ang. Trąba powietrzna) – duży, uniwersalny komputer (16-bitowy, równoległy, jednoadresowy, binarny) zbudowany w Laboratorium Serwomechanizmów MIT w latach 1946-1949 na zamówienie Marynarki USA w związku z projektem budowy urządzenia do badania stabilności i sterowności samolotów w warunkach symulacji lotu o nazwie ASCA (aircraft stability and control analyzer).

Whirlwind zajmował powierzchnię ponad 300 metrów kwadratowych w dwukondygnacyjnym budynku. Jego pamięć i niektóre inne urządzenia były zlokalizowane na parterze, jednostka centralna, konsola sterująca i ekrany na piętrze. Na dachu zainstalowano system chłodzenia. Zasilanie zajmowało piwnice. Whirlwind zawierał 12500 lamp elektronowych, 28803 przerzutników i 1800 przekaźników. Był wyposażony w pamięć bębnową i taśmową; pamięć operacyjna wykorzystywała technikę rdzeni ferrytowych. Asembler dla maszyny opracował w roku 1951 Jack Gilmore. Maszyna pracowała do roku 1959. Jej fragmenty są przechowywane w Smithsonian Institution i w Muzeum Komputerów w Marlboro, Massachusetts.