White Lies

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
White Lies
White Lies - Reading Festival 2008.jpg
White Lies podczas Festiwalu w Reading, 23 sierpnia 2008 roku
Inna nazwa Fear of Flying
Rok założenia 2007
Pochodzenie Wielka Brytania (Ealing)
Gatunek Rock alternatywny
Post-punk revival
Synth pop[1]
Aktywność 2007-obecnie
Wytwórnia płytowa Fiction
Geffen[2]
Chess Club
Aktualni członkowie
Harry McVeigh
Charles Cave
Jack Lawrence-Brown
Strona internetowa

White Lies – brytyjskie trio rocka alternatywnego pochodzące z Ealing w zachodnim Londynie w Wielkiej Brytanii[3][4]. Początkowo zespół występował pod nazwą Fear of Flying.

Grupę tworzą Harry McVeigh (śpiew, gitara rytmiczna, keyboard), Charles Cave (gitara basowa, wokal wspierający) i Jack Lawrence-Brown (perkusja)[5]. Ich debiutancki album To Lose My Life..., wydany 19 stycznia 2009 roku, zadebiutował na pierwszym miejscu UK Albums Chart[6].

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Początki (2005-2007)

Zarówno Cave jak i Lawrence-Brown pochodzą z Pitshanger Village w północnym Ealing. Po raz pierwszy razem zagrali na występie szkolnym w North Ealing Primary School[4]. McVeigh (z Shepherd's Bush[7]) dołączył do nich dwa lata później[8] i wspólnie, zaczęli występować pod nazwą Fear of Flying. Cave opisał grupę jako "weekendowy projekt", który z czasem poprzedzał na koncertach takich artystów jak The Maccabees, Jamie T i Laury Marling[9]. Pod tą nazwą wydali, w niezależnej wytwórni płytowej Young and Lost Club, dwa, winylowe, single z podwójną stroną A "Routemaster/Round Three" 7 sierpnia 2006 roku i "Three's a Crowd/Forget-Me-Nots" 6 grudnia 2006[10]. Oba wydawnictwa zostały wyprodukowanie przez znanego realizatora Blur i The Smiths, Stephena Streeta. Zagrali również, na odbywającym się co roku festiwalu Underage Festival w Anglii, 10 sierpnia 2007 roku[11].

Dwa tygodnie wcześniej, członkowie grupy rozpoczęli naukę na uniwersytecie. Związku z tym zdecydowali się wziąć rok przerwy i stworzyć nowy materiał, z którego jednak grupa nie była zadowolona. Basista Charles Cave powiedział o tym okresie tak: "Nie mogliśmy napisać nic więcej niż pseudo komiczne wynurzenia, które nie obchodziły nawet nas samych"[9]. Fear of Flying rozpadło się w październiku 2007 roku[12] czego wyrazem był komunikat na napisany na ich stronie MySpace: "Fear of Flying is DEAD ... White Lies is alive!"[9] Wraz z nazwą zmieniła zmieniła się również stylistyka grupy[13]. Zapytany o zmianę nazwy podczas wywiadu dla jednej z rozgłośni radiowych w San Francisco Jack Brown powiedział: "My po prostu pomyśleliśmy tak: powinniśmy wykonywać nasze piosenki jako inna grupa. Mieliśmy utwory, które nie pasowały do stylistyki Fear of Flying a do White Lies pasują idealnie"[14].

[edytuj] Zmiana nazwy i debiutancki album (2008-obecnie)

Wokalista Harry McVeigh podczas Lollapaloozy 2008

Jako White Lies po raz pierwszy zagrali 27 lutego 2008 roku w Hoxton Square Bar & Kitchen. Do występu przygotowywali się ponad dwa miesiące[9]. Wśród publiczności znaleźli się przedstawiciele wytwórni płytowych, dzięki którym otrzymali wiele propozycji kontraktów. Grupa zdecydowała się na Fiction Records. Pytani o swoją nazwę, odpowiadają, że wybrali ją dlatego, że "niewinne kłamstwa są takie powszechne ale jednak trochę mroczne i to są określenia jakimi postrzegają siebie"[15]. Prezenter BBC Radio 1, Zane Lowe, 5 lutego 2008 roku, nazwał Death, "najgorętszym nagraniem na świecie". Powiedział tak o tej piosence, jeszcze przed jej oficjalnym wydaniem[16]. Ich telewizyjny debiut miał miejsce podczas programu Later... with Jools Holland, 30 maja 2008 roku. Zagrali wtedy dwa single Unfinished Business oraz Death[17][18]. Podczas ubiegłorocznych wakacji grupa wzięła udział w BBC Introducing podczas Radio 1's Big Weekend w mieście Maidstone w hrabstwie Kent, 11 maja 2008 roku[19]. Znaczące dla ich kariery były wystepy na największych festiwalach muzycznych na czele z festiwalem Oxegen, T in the Park czy Reading i Leeds Festivals[20]. Ich pierwsza trasa koncertowa obejmowała 13 występów w Wielkiej Brytanii między wrześniem a październikiem 2008 roku[21]. Począwszy od maja 2008[22], White Lies spędzili dwa miesiące na sesji nagraniowej swojego debiutanckiego albumu, które miały miejsce w Londynie i Belgii[23][24]. Zapisy z niej wstępnie nazwali To Lose My Life or Lose My Love[25]. Tytuł zaczerpnięto z pierwszych słów utworu "To Lose My Life". Określono również wstępnie datę ukazania się wydawnictwa na styczeń 2009[26]. Przez październik grupa koncertowała, podczas swojej małej trasy koncertowej, w Stanach Zjednoczonych. Panowie wystąpili między innymi na CMJ Music Festival między 23 a 24 października wraz z takimi wykonawcami jak Jay Reatard, Amazing Baby i Violens[27]. Następnie grupa ponownie udała się w trasę po Anglii, tym razem jako support Glasvegas. Koncertów odbyło się 15 między listopadem a grudniem 2008[28]. Magazyn NME, 29 października na swojej stronie internetowej oficjalnie ogłosił, że album ukaże się pod skróconym tytułem To Lose My Life... i prawdopodobnie odbędzie się to 12 stycznia. Zespół zdecydował się aby album promował wydany, tydzień przed premierą płyty singel "To Lose My Life" [24]. Teledysk do "To Lose My Life" swoją premierę miał na stronie MySpace grupy 21 listopada 2008[29] jeszcze przed emisją na antenie MTV Two i dodaniu do playlisty NME.

11 listopada 2008 roku, tygodnik NME ogłosił, że White Lies wystąpią podczas ShockWaves NME Tours wraz z Friendly Fires, Florence and the Machine i Glasvegas. Ich trasa koncertowa, która rozpoczęła się początkiem 2009 roku obejmowała 17 miast Wielkiej Brytanii[30]. 7 stycznia 2009 roku, NME napisało, że bilety na występy grupy zostały wyprzedane[31]. Ostatni koncert w 2008 roku dali, podczas organizowanego przez radio Xfm Winter Wonderland, festiwalu odbywającego się w Londynie, 3 grudnia [32]. Uczestniczyli również w organizowanym przez NME tzw. Big Gig (dużym występie) wraz z czterema innymi zespołami, 26 lutego 2009[33]. Zajęli również drugie miejsce w organizowanym co roku rankingu BBC Sound of..., w którym brytyjscy dziennikarze typują dziesiątkę debiutantów, którzy są najbardziej godni zauważenia[34]. Ich piosenka "From the Stars", 30 grudnia 2008, stała się w sklepie iTunes, singlem tygodnia[35]. W styczniu 2009, White Lies znaleźli się na okładce brytyjskiego czasopisma The Fly. W tym samym miesiącu zajęli trzecie miejsce w kategorii Critics' Choice nagrody Brit Awards, zaraz za Florence and the Machine i Little Boots[36]. W raz z ukazaniem się płyty i singla zespół zagrał podczas Live Lounge dla programu prowadzonego przez Jo Whiley z BBC Radio 1, 14 stycznia 2009. Zagrali wtedy To Lose My Life oraz cover Kanyego Westa Love Lockdown[37]. Później tę piosenkę umieścili na stronie B singla Farewell to the Fairground[38], wydanego 23 marca 2009.

White Lies zadebiutowali swoją płytą, "To Lose My Life..." na pierwszym miejscu UK Album Chart, warto zauważyć, że był to pierwszy debiut na 1 miejscu w 2009 roku[39]. Podczas promocji nowego albumu grupa wystąpiła w kanale telewizyjnym stacji Channel 4, 4Music podczas koncertu Shockwaves Album Chart Show[40] i w Late Show with David Letterman[41]. Występ w tym ostatnim programie był ich pierwszym telewizyjnym wystąpieniem emitowanym w USA[42]. Zespół poprzedzał podczas koncertów Snow Patrol, podczas ich trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii i Irlandii[43], grupa zaplanowała występy, już jako główny wykonawca, w Europie, Ameryce Północnej, Japonii i Wielkiej Brytanii[44]. Przy czym w Ameryce Północnej występują, w organizowanej przez NME trasie, wraz z Friendly Fires. Zespoły będą supportowane przez The Soft Pack[45]. White Lies zagrali już na siedmiu z zapowiedzianych piętnastu koncertów w tym na festiwalu South by Southwest[46]. Zespół zapowiedział koncerty na festiwalach takich jak Festiwal na wyspie Wight[47], T in the Park[48], Oxegen[49], Festival Internacional de Benicàssim[50], Coachella[45] i odbywającym się w Polsce Open'er Festival[51].

[edytuj] Styl

Jeszcze jako Fear of Flying Banquet Records opisał drugi singel grupy jako "Quite danceable indie"[52], natomiast The Guardian na swojej oficjalnej stronie nazwał grupę indie popowa[9]. W wywadzie dla BBC przyznali, że największy wpływ na nich mieli Talking Heads[53]. Mroczne dźwięki White Lies[3] są często porównywalne do wykonawców takich jak Editors[54], Arcade Fire[55], Joy Division[56], Interpol[57] The Killers,[55], Echo & the Bunnymen[54], Tears for Fears[26] i The Teardrop Explodes.[58]. Również barwa głosu wokalisty często porównywana jest do takich wokalistów jak Ian Curtis czy Julian Cope[5][59].

[edytuj] Dyskografia

Information icon.svg Osobny artykuł: Dyskografia White Lies.

Przypisy

  1. ↑ Polskie Radio Trójka o zespole White Lies.
  2. ↑ James McQuiston: White Lies to Release EP. NeuFutur Magazine, 9 października 2008. [dostęp 2008-10-24].
  3. ↑ 3,0 3,1 Dann Gaymer: WHITE LIES - 'DEATH'. noizemakesenemies.co.uk, wrzesień 2008. [dostęp 2008-12-11].
  4. ↑ 4,0 4,1 Alex Hayes: Ealing band are critics favourite with 2009 album. Ealing Times, 17 grudnia 2008. [dostęp 2008-12-17].
  5. ↑ 5,0 5,1 Rob McCrae: White Lies - Lies that don't need perfecting. new-noise.net. [dostęp 2008-10-02].
  6. ↑ Lady GaGa & White Lies On Top. MTV One. [dostęp 2009-01-30].
  7. ↑ Death Becomes Them. Johnny K, The Fly. [dostęp 2008-12-17].
  8. ↑ BBC - London - Radio - Fear of Flying. BBC.co.uk. [dostęp 2008-12-12].
  9. ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 White Lies:Murder, madness and lots of black trousers. Chris Salmon, guardian.co.uk. [dostęp 2008-10-24].
  10. ↑ YOUNG AND LOST CLUB - Shop - Records. Young and Lost Club. [dostęp 2008-10-24].
  11. ↑ Festival News:New additions for Underage Festival. virtualfestivals.com. [dostęp 2008-12-12].
  12. ↑ First sight: White Lies. guardian.co.uk. [dostęp 2008-12-12].
  13. ↑ Little White Lies sound great. W: thisisgloucestershire.co.uk [on-line]. 2008-11-14. [dostęp 2008-12-10].
  14. ↑ SF Station:Jack Brown of White Lies. sfsstation.com. [dostęp 2008-10-23].
  15. ↑ BBC - Music Profiles - White Lies. BBC. [dostęp 2008-12-23].
  16. ↑ Zane Lowe: 05/02/08 Tracklisting. BBC. [dostęp 2009-02-12].
  17. ↑ White Lies and Sweet Jane confirmed as special guests to Glasvegas. mcd.ie. [dostęp 2008-11-27].
  18. ↑ White Lies - Unfinished Business / Death (Live On Jools Holland). Angryape.com. [dostęp 2008-10-30].
  19. ↑ BBC - Radio 1's Big Weekend 2008 - Lineup. BBC Radio 1. [dostęp 2008-10-24].
  20. ↑ Polydor - White Lies. Polydor Records. [dostęp 2008-10-30].
  21. ↑ White Lies announce follow-up to Topman NME New Noise Tour. NME. [dostęp 2008-06-01].
  22. ↑ White Lies UK Tour Dates. ilikemusic.com. [dostęp 2008-12-23].
  23. ↑ BBC Radio 1 Introducing Show Interview with Huw Stephens, 14 August 2008.
  24. ↑ 24,0 24,1 White Lies announce album details - exclusive. NME. [dostęp 2008-10-30].
  25. ↑ White Lies preview debut album at Manchester show. NME. [dostęp 2008-10-24].
  26. ↑ 26,0 26,1 Bright future for White Lies. Thisislondon.co.uk. [dostęp 2008-10-24].
  27. ↑ Filter Presents FREE White Lies Roxy Show. Filter Magazine. [dostęp 2008-10-24].
  28. ↑ White Lies Announce Tour. MTV One. [dostęp 2008-10-24].
  29. ↑ News: 'To Lose My Life' Video Exclusive on MySpace. White Lies official website. [dostęp 2008-12-11].
  30. ↑ Shockwaves NME Awards Tour 2009 line-up revealed. NME. [dostęp 2008-12-11].
  31. ↑ * NME Awards Tour 2009. „NME” (7 lutego 2009). 
  32. ↑ Kaiser Chiefs, The View, Ladyhawke set for intimate Xmas shows. NME. [dostęp 2008-12-12].
  33. ↑ Crystal Castles, White Lies to join The Cure at NME Big Gig. NME, 15 December 2008. [dostęp 2008-12-22].
  34. ↑ Mark Savage: BBC Sound of 2009: White Lies. BBC News Online, 8 January 2009. [dostęp 2008-12-23].
  35. ↑ Matt Simpson: A.M. Nuggets: Free Download on iTunes - From the Stars by White Lies. wnew.com, 30 December 2008. [dostęp 2008-12-31].
  36. ↑ BRITs 2009 - Nominations. brits.co.uk. [dostęp 2009-01-08].
  37. ↑ BBC - Radio 1 - Live Lounge. BBC Radio 1. [dostęp 2009-01-24].
  38. ↑ White Lies cover Kanye West for new single. NME, 5 February 2009. [dostęp 05-02-2009].
  39. ↑ Avril Ormsby: Red hot White Lies set album charts alight. Stv, 2009-01-25. [dostęp 2009-03-06].
  40. ↑ Shockwaves Album Chart Show. Last.fm, 2009-03-23. [dostęp 2009-03-25].
  41. ↑ White Lies on The Late Show with David Letterman TONIGHT. Interscope Records, 2009-03-24. [dostęp 2009-03-25].
  42. ↑ Watch White Lies On Letterman Tonight. Facebook, 2009-03-24. [dostęp 2009-03-25].
  43. ↑ White Lies To Support Snow Patrol. Xfm, 3 February 2009. [dostęp 2009-02-25].
  44. ↑ White Lies, Metro Station to tap MTV Push Online Platform. marketingshift.com, 9 February 2009. [dostęp 2008-02-25].
  45. ↑ 45,0 45,1 White Lies, Friendly Fires set for 'NME Presents' North American tour. NME, 29 January 2009. [dostęp 2009-02-25].
  46. ↑ White Lies play in the SXSW sun. NME, 2009-03-21. [dostęp 2009-03-25].
  47. ↑ Saturday Wight Fever!. Isle of White festival official website. [dostęp 2009-03-23].
  48. ↑ Pete Doherty, Razorlight, Elbow, Yeah Yeah Yeahs for T In The Park. NME, 13 February 2009. [dostęp 2009-02-25].
  49. ↑ Nick Cave, Yeah Yeah Yeahs, Ting Tings for Oxegen. NME, 13 February 2009. [dostęp 2009-02-25].
  50. ↑ New additions to the FIB Heineken 09 line-up. fiberfib.com. [dostęp 2009-02-26].
  51. ↑ Santigold, Lily Allen i White Lies na Open'erze. Gazeta Wyborcza, 20 marca 2009. [dostęp 2009-03-26].
  52. ↑ BanquetRecords.com - Fear of Flying - Routemaster. Banquet Records official website. [dostęp 2008-12-11].
  53. ↑ BBC - London - Radio - Fear Of Flying. BBC. [dostęp 2008-10-24].
  54. ↑ 54,0 54,1 Review: White Lies, The Bodega Social. thisisnottingham.co.uk. [dostęp 2008-10-02].
  55. ↑ 55,0 55,1 Review: White Lies @ Manchester Night And Day. Lee Sentino, FemaleFirst.co.uk. [dostęp 2008-10-23].
  56. ↑ Maddy Costa: Pop review: White Lies, ICA, London. guardian.co.uk. [dostęp 2008-10-24].
  57. ↑ Natasha Arico: White Lies @ London ICA. Clash. [dostęp 2008-10-30].
  58. ↑ White Lies to release “Unfinished Business” + tour dates (NME New Noize Tour). Band Weblogs.co.uk. [dostęp 2008-10-02].
  59. ↑ No 290: White Lies. guardian.co.uk. [dostęp 2008-11-27].

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
White Lies
Harry McVeigh • Charles Cave • Jack Lawrence-Brown
Albumy studyjne
Minialbumy
Single
Powiązane

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/White_Lies”