The White Stripes
| The White Stripes | |
 Jack i Meg White podczas improwizowanego koncertu dla fanów w autobusie w Winnipeg, MB. |
|
| Rok założenia | 1997 |
| Rok rozwiązania | 2011 |
| Pochodzenie | Detroit, Michigan, Stany Zjednoczone |
| Gatunek | Rock alternatywny, rock garażowy, punk blues, blues rock |
| Aktywność | 1997-2011 |
| Wytwórnia płytowa | Warner Bros., V2, Third Man Records, Sympathy For The Record Industry, XL, Italy Records |
| Powiązania | The Raconteurs The Upholsterers The Go |
| Ostatni skład | |
| Jack White Meg White |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
The White Stripes – powstały w Detroit amerykański zespół rockowy założony przez byłą parę małżeńską (podającą się za rodzeństwo)[1] – gitarzystę Jacka White'a i perkusistkę Meg White.
W zespole grają tylko dwie osoby. Od czasu ukazania się debiutanckiego albumu The White Stripes w 1999 roku grupa zyskała popularność na niezależnej scenie muzycznej Stanów Zjednoczonych. W niedługim czasie ukształtował się rozpoznawalny styl muzyków z Detroit.
W 2001 roku, gdy ukazał się album White Blood Cells, The White Stripes zyskał sławę poza USA. Album zdobył liczne nagrody, a singel Fell in Love with a Girl to pierwszy kasowy przebój amerykańskiego duetu. White Stripes odbyli dużą trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych i Europie. W 2003 roku ukazała się kolejna płyta duetu – Elephant. Zebrała dobre recenzje, tak jak promujący ją singel Seven Nation Army. W maju 2005 roku odbyła się premiera albumu Get Behind Me Satan.
9 lipca 2005 roku zespół wystąpił w Polsce na Open'er Festival.
W roku 2006 Jack White skupił się na współpracy ze swoim przyjacielem Brendanem Bensonem pod szyldem The Raconteurs. Debiutancki album tej nowej formacji zatytułowany Broken Boy Soldier został wydany 15 maja 2006. Do końca roku White koncertował z zespołem promując nowy album.
28 lutego 2007 na oficjalnej stronie zespołu pojawiła się zapowiedź nowego, szóstego studyjnego albumu zatytułowanego Icky Thump. Pochodzący z niego utwór tytułowy trafił na 1. miejsce listy najlepiej sprzedawanych singli w Wielkiej Brytanii.
Po półtorarocznej przerwie zespół dał koncert na Bonnaroo Music Festival w miejscowości Manchester w stanie Tennessee (dnia 17 czerwca 2007).
Dnia 8 czerwca 2008 Meg White pojawiła się na scenie przed koncertem The Raconteurs, po zapowiedzi przez Jacka White'a, usiadła przy instrumentach perkusyjnych, lecz przed rozpoczęciem grania zeszła, i na jej miejsce wszedł perkusista The Raconteurs – Patrick Keeler.
2 lutego 2011 roku na oficjalnej stronie zespołu pojawiło się oświadczenie, że zawiesza on swoją działalność[2].
Spis treści |
[edytuj] White Stripes a Polska
Podczas koncertu w ramach Open'er Festival 2005 zespół poinformował zebranych fanów o swoich korzeniach. Jack White z niewielkim akcentem wyznał ze sceny, iż ma na imię Jacek i koncertuje wraz ze swoja siostrą Meg. Polskim akcentem jest czerwono-czarna grafika przedstawiająca kolumnę Zygmunta jako tło do tekstu "A Martyr for My Love for You" zamieszczonego we wkładce albumu Icky Thump.
[edytuj] Dyskografia
- The White Stripes (1999)
- De Stijl (2000)
- White Blood Cells (2001)
- Elephant (2003)
- Get Behind Me Satan (2005)
- Icky Thump (2007)
[edytuj] Wizerunek
Charakterystyczne dla zespołu jest używanie na okładkach płyt, w teledyskach, w strojach niemal wyłącznie trzech kolorów: czarnego, czerwonego i białego. Wiąże się to z drugą cechą charakterystyczną ich wizerunku – powtarzającą się wszędzie cyfrą 3. Jack White uważa ją za świętą i przypisuje jej właściwości magiczne[potrzebne źródło].
Można się także dopatrzeć wielu innych zasad występujących wśród dotychczasowych dzieł zespołu – np. na każdym z albumów znajduje się utwór rozpoczynający się od słowa "little"(ang.mały): "Little People", "Little Bird", "Little Room", "Little Acorns", "Little Ghost" oraz "Little Cream Soda".
[edytuj] Nagrody
- 2002 MTV Video Music Award za najlepsze efekty w teledysku "Fell in Love with a Girl"
- 2002 MTV Video Music Award za przełomowy teledysk dla "Fell in Love with a Girl"
- 2004 Brit Award, najlepsza grupa, świat
- 2004 Brit Award, najlepszy singel – "Seven Nation Army"
- 2004 Grammy Award, najlepszy album alternatywny – Elephant
- 2004 Grammy Award, najlepsza piosenka rockowa – "Seven Nation Army"
- 2006 Grammy Award, najlepszy album alternatywny – Get Behind Me Satan
- 2008 Grammy Award, najlepszy album alternatywny – Icky Thump
- 2008 Grammy Award, najlepsze wykonanie przez duet lub grupę rockową – Icky Thump
- Najlepszy zespół koncertowy roku 2007 wg Rolling Stone[3]
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||
