Wiązówka bulwkowa
| Wiązówka bulwkowa | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | wiązówka |
| Gatunek | wiązówka bulwkowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Filipendula vulgaris Moench Methodus 663. 1794 |
|
| Synonimy | |
|
Filipendula hexapetala Gilib. |
|
Wiązówka bulwkowa, syn. wiązówka bulwkowata (Filipendula vulgaris) – gatunek rośliny należący do rodziny różowatych. Jest gatunkiem eurosyberyjskim, występuje od północno-zachodniej Afryki, Europy południowej i środkowej po Syberię[2]. W Polsce gatunek rodzimy, rozpowszechniony, lokalnie rzadki.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Wzniesiona, prosta i sztywna, o wysokości 30-60 cm.
- Liście
- Liście podwójnie nieparzysto-pierzaste skupione w rozetę u podstawy pędu.
- Kwiaty
- Drobne, białe, tworzą na wierzchołku łodygi wiechowaty kwiatostan, z bocznymi rozgałęzieniami przerastającymi oś główną kwiatostanu. Kwitnie od czerwca do lipca.
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Rośnie w miejscach słonecznych lub półcienistych, na glebach przeciętnych, ciężkich. Jako jedyny gatunek wiązówek rośnie na suchych stanowiskach, z dala od wody[3]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Festuco-Brometea[4].
[edytuj] Zastosowanie
Jest uprawiana jako roślina ozdobna ze względu na swoje atrakcyjne, podobne do paproci liście i ładne, gęste kwiatostany. Nadaje się do nasadzeń ogrodowych, na rabaty bylinowe i na kwiat cięty. Jest w pełni mrozoodporna (strefy klimatyczne 3-9)[3]. Stanowisko nasłonecznione lub półcieniste, gleba może być sucha, ale powinna być przepuszczalna. Rozmnażą się z nasion wysiewanych wiosną lub jesienią, lub przez podział.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
- ↑ 2,0 2,1 Taxon: Filipendula vulgaris (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-31].
- ↑ 3,0 3,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
[edytuj] Bibliografia
- Krystyna Oszkinis: Kwiaty od A do Z. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1979. 83-09-00039-1.