Wiązkość
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wiązkość (ang. Toughness) zwana też energią pękania - stała materiałowa określająca podatność materiału na pękanie lub złamanie, odpowiadająca energii pochłanianej w czasie powstawania pękania niszczącego materiał[1] wyrażana w J/m³.
Określa odporność materiału na rozprzestrzenianie się pęknięć. Materiały o wysokiej wiązkości mają zdolność odkształcenia plastycznego i przyjęcia energii. Przeciwieństwem wiązkości jest kruchość.[2].
[edytuj] Definicja
Wiązkość może zostać wyznaczona przez całkowanie jako pole powierzchni pod krzywą naprężenia z zależności[potrzebne źródło]:
Gdzie
- energia
- objętość
- odkształcenie
jest odkształceniem niszczącym
- naprężenie
[edytuj] Jednostki
Wiązkość mierzona jest w dżulach na metr sześcienny (J/m³) w systemie SI oraz cal • funt-siła / cal sześcienny (in·lbf/in³) w jednostkach anglosaskich.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ http://cb6-181.ceramika.agh.edu.pl/kco/nowa/nom_X.pdf [dostęp: 27 marca 2009]
- ↑ http://www.klingspor.de/html/index.php?site=6_0&lng=pol&sLanguage=Polish&sort=W [dostęp: 27 marca 2009]

- energia
-
-
jest odkształceniem niszczącym
-