Większość zwykła
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Zasugerowano, aby zintegrować ten artykuł z artykułem Większość względna. (dyskusja) Nie opisano powodu propozycji integracji. |
Większość zwykła - gdy podczas głosowania więcej osób biorących udział w głosowaniu opowiada się za wnioskiem niż przeciw. Głosy wstrzymujące nie są wliczane do wyniku. W Sejmie RP większość głosowań nad ustawami odbywa się w trybie większości zwykłej. Minimalną liczbą głosów potrzebną do osiągnięcia większości zwykłej jest 1 głos.
Jak czytamy w art. 120 Konstytucji, co do zasady Sejm uchwala ustawy zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. Większość tę należy odróżnić od "Większości ustawowej liczby posłów" - jak np. w art. 158 Konstytucji RP, która w tym przypadku wynosić będzie min. 231.
Większość zwykła jest stosowana w postępowaniach sądowych podczas głosowań nad treścią orzeczeń.
