Wiaczesław Fietisow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wiaczesław Fietisow
Viacheslav Fetisov 2007.jpg

Wiaczesław Fietisow (2007)
Pozycja obrońca
Uchwyt kija lewy
Przydomek Slava, Filya, Papa Bear
Wzrost 185 cm
Masa 98 kg
Klub kariera zakończona
Numer 2
Narodowość  Rosja
Urodzony 20 kwietnia 1958 w Moskwie
Draft NHL 8 runda, 145 numer, 1983
New Jersey Devils
oraz
12 runda, 201 numer, 1978
Montreal Canadiens
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wiaczesław Aleksandrowicz Fietisow (ros. Вячеслав Александрович Фетисов; ur. 20 kwietnia 1958 w Moskwie) – rosyjski hokeista.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1989 roku rozpoczął karierę zawodową. W latach 1977-1989 był zawodnikiem CSKA Moskwa. Występując w reprezentacji Związku Radzieckiego na mistrzostwach świata zdobył siedem złotych medali (1978, 1981, 1982, 1983, 1986, 1989, 1990), jeden srebrny (1987) i dwa brązowe (1985, 1991). Na występach na zimowych igrzyskach olimijskich zdobył dwa złote i jeden srebrny medal. Brał udział w meczu nazwanym Cud na lodzie.

W latach 1989-1995 grał w New Jersey Devils, a od 1995 do 1998 w Detroit Red Wings, dwukrotnie (w 1997 i 1998) zdobywając Puchar Stanleya. W 1997 roku stał się członkiem Triple Gold Club.

Razem z nim w jednej piątce meczowej grał obrońca Aleksiej Kasatonow i trzej napastnicy: Władimir Krutow, Igor Łarionow i Siergiej Makarow - byli zwani "Zielona Jednostka" (od zielonych koszulek noszonych przez nich podczas treningów)[1][2].

10 grudnia 2009 roku w trakcie sezonu KHL (2009/2010) zrealizował powrót do hokeja i w wieku 51 lat rozegrał jeden mecz w barwach CSKA[3][4].

W sezonie KHL (2011/2012) przewodził drużynie Rosjan w legend hokeja podczas weekendu Meczu Gwiazd KHL (drużynę Łotyszy prowadził Helmuts Balderis). W tym samym czasie postanowił zrezygnować z piastowania wszystkich funkcji publicznych w hokeju na lodzie[5].

Od kwietnia 2012 roku jest prezesem amatorskiego związku hokeja na lodzie w Rosji.

Od 2008 roku jest członkiem rosyjskiego Zgromadzenia Federalnego reprezentującego Kraj Nadmorski.

Ponadto w ramach amatorskich rozgrywek hokejowych, powołanych przez prezydenta Władimira Putina i weteranów radzieckiego i rosyjskiego hokeja pod nazwą Nocna Hokejowa Liga działa jako przewodniczący[6].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Wiaczesław Fietisow podczas spotkania z Właimirem Putinem (2002)
Wiaczesław Fietisow w czasie pokazowego meczu All-Star Legends 2008 w Toronto
Reprezentacyjne
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal Mistrzostw Świata Juniorów do lat 20: 1975, 1978
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal Mistrzostw Świata Juniorów do lat 19: 1975, 1976, 1977
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal Mistrzostw Świata: 1978, 1981, 1982, 1983, 1986, 1989, 1990
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal Mistrzostw Świata: 1987
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medal Mistrzostw Świata: 1977, 1985, 1991
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal Mistrzostw Europy: 1981, 1982, 1983, 1986, 1987, 1989, 1991
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal Mistrzostw Europy: 1990
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medal Mistrzostw Europy: 1977, 1985
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal Zimowych igrzysk olimpijskich: 1984, 1988
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal Igrzysk Olimpijskich: 1980
  • Simple gold cup.svg Canada Cup: 1981
  • Drugie miejsce w Canada Cup: 1987
Klubowe
Indywidualne
Rekord
  • Najbardziej utytułowany zawodnik w historii Pucharu Europy: 13 tytułów
Wyróżnienia
Odznaczenia
Trenerskie
  • Simple gold cup.svg Puchar Stanleya: 2000 (jako asystent trenera)
  • Bronze medal with cup.svg Brązowy medal Igrzysk Olimpijskich: 2002 (jako trener i menadżer generalny)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]