Wiaczesław Iwanow
Wiaczesław Iwanowicz Iwanow (ros. Вячеслав Иванович Иванов) (ur. 16 lutego 1866 w Moskwie zm. 16 lipca 1949 w Rzymie) – rosyjski poeta i dramatopisarz powiązany z symbolizmem rosyjskim. Iwanow był też filozofem, tłumaczem, i krytykiem literackim.
Spis treści |
[edytuj] Życie
Studiował historię i filozofię w Uniwersytecie Moskiewskim. W 1886 roku przeniósł się do Uniwersytetu Humboldta w Berlinie gdzie studiował prawo rzymskie i ekonomię. W roku 1905 zamieszkał w Sankt Petersburgu. Był członkiem Sankt-Petersburskiego Towarzystwa Religijno-Filozoficznego. Od 1924 przebywał na emigracji we Włoszech.
[edytuj] Wybrana twórczość
- Кормчие звёзды (Gwiazdy przewodnie, 1903)
- Прозрачность (Przejrzystość, 1904)
- Эрос (Eros, 1907)
- Cor ardens (Serce płonące, 1911-1912)
- Нежная тайна (Czuła tajemnica, 1912)
- Младенчество (Młodzieńczość, 1918)
- Прометей (Prometeusz, 1919, tragedia)
- Любовь – Мираж (Miłość – ułuda, 1923, tragikomedia)
- Римские сонеты (Sonety rzymskie, 1925
- Достоевский. Трагедия – миф — мистика (Dostojewski. Tragedia – mit – mistyka, 1932, monografia)
- Человек (Człowiek, 1939)
- Свет вечерний (Wieczorne światło, 1962, pośmiertnie)
[edytuj] Recepcja polska
W Polsce ukazały się Poezje Iwanowa w wyborze i opracowaniu Seweryna Pollaka (Warszawa 1985, PIW, "Biblioteke Poetów). Jego utwory tłumaczyli na polski m.in. Leszek Engelking, Jerzy Litwiniuk, Seweryn Pollak,Adam Pomorski, Jarosław Marek Rymkiewicz, Eugenia Siemaszkiewicz, Włodzimierz Słobodnik, Wiktor Woroszylski i Jerzy Zagórski.
[edytuj] Źródła
- Вячеслав Иванов – ivanov.ouc.ru
- ВЯЧЕСЛАВ ИВАНОВИЧ ИВАНОВ (1866-1949) – silverage.ru/poets
- Иванов Вячеслав Иванович – vacheslavivanov.org.ru
- Grażyna Bobilewicz, Wyobraźnia poetycka – Wiaczesław Iwanow w kręgu sztuk, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa 1995 ISBN 83-86619-20-1
