Wibrator (erotyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy akcesorium erotycznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Wibrator – wibrujące urządzenie służące do masturbacji i wzajemnej masturbacji, najczęściej wykorzystywane przez kobiety.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Katalog dla gospodyń (1918 r.)

Pierwsze wibratory stosowane były przez XIX-wiecznych lekarzy w krajach anglosaskich jako przyrząd do leczenia często wtedy diagnozowanego schorzenia kobiecego określanego terminem histerii. Przypadłość ta była zdefiniowana tylko w bardzo ogólny sposób (objawami mogły być: ból głowy, nerwowość, bezsenność, ociężałość, tracenie tchu, słabnięcie, utrata apetytu czy wręcz skłonność do powodowania kłopotów), a skuteczną terapią było doprowadzenie pacjentki do orgazmu przez lekarza podczas wizyty[1]. Taka jednostka chorobowa nie jest uznawana przez współczesną medycynę, a liczba przypadków, w których była diagnozowana, spadła gwałtownie po roku 1910, gdy fenomen ten został poddany publicznej debacie.

Pod koniec XIX wieku wraz z elektryfikacją domostw wcześniej dostępne tylko dla lekarzy wibratory zaczęły coraz częściej pojawiać się w katalogach dla gospodyń i trafiać do gospodarstw domowych – proces ten rozpoczął się na wiele lat przed pojawieniem się pierwszych elektrycznych żelazek czy odkurzaczy. Stosunkowo niedawno wibratory zaczęto postrzegać głównie jako akcesoria erotyczne.

Budowa i zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Typowy wibrator

Wibratory zasilane są zwykle z baterii lub bezpośrednio z sieci energetycznej, wiele nowoczesnych modeli posiada specjalne magnetyczne ładowarki CLICK’N’CHARGE. Wiele spośród nich przypomina kształtem męski członek, ale dostępny na rynku asortyment jest bardzo zróżnicowany.

W typowym urządzeniu tego typu umieszczony jest mały silnik elektryczny, na którego osi zamocowane jest obciążenie o asymetrycznym kształcie. Obciążnik pod wpływem obrotów silnika wzbudza wibrator do drgań. Dodatkowo wibrator może posiadać pokrętło do regulacji obrotów silnika, przez co można regulować częstotliwość i moc drgań.

Oprócz wibratorów z jednym silnikiem wzbudzającym drgania są wibratory z wbudowanymi dodatkowymi napędami. Posiadają one kolejne silniki, które mogą na przykład powodować wyginanie się końcówki wibratora lub obracanie koralików znajdujących się w środkowej części. Istnieją także urządzenia wyposażone w rozbudowane programy pracy.

Wibratory dzielone są zwykle ze względu na materiał, z którego są wykonane (m.in. guma, akryl, silikon, lateks, twarde plastiki, metal, szkło (najczęściej pyrex), oraz przeznaczenie, które ma istotny wpływ na kształt urządzenia. W tej drugiej klasyfikacji wyróżnia się wibratory pochwowe, łechtaczkowe, g-spot, analne, i wiele kombinacji tych wariantów.

Wymiary popularnych wibratorów wahają się zazwyczaj w granicach 10-30 cm długości i 1-5 cm średnicy. Bardziej wyszukane modele dostępne na rynku mogą być wykonywane na zamówienie z metali szlachetnych, pozwalać m.in. na sterowanie z poziomu komputera, zdalne kontrolowanie za pomocą fal radiowych itp.

Wibratory męskie[edytuj | edytuj kod]

W pierwszym dziesięcioleciu XXI wieku na rynku pojawiły się wibratory męskie – stymulujące gruczoł krokowy. Używane są analnie, tj. wprowadza się je do odbytu. Oprócz funkcji erotycznej lekarze zalecają[2] masaż prostaty w przypadku przerostu tego gruczołu, celem zapobiegania rozwinięciu się nowotworu.

Galeria zdjęć[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. The Technology of Orgasm: „Hysteria,” the Vibrator, and Women’s Sexual Satisfaction, Rachel P. Maines (ISBN 0-8018-6646-4).
  2. Masaż stercza – Wszystkie artykuły | abcprostata.pl.