Wiciokrzew pospolity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiciokrzew pospolity
Lonicera xylosteum skogstry.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd szczeciowce
Rodzina przewiertniowate
Rodzaj wiciokrzew
Gatunek wiciokrzew pospolity
Nazwa systematyczna
Lonicera xylosteum L.
Sp. Pl. 1: 174. 1 May 1753
Synonimy

Lonicera segreziensis Lavallée ex Dippel

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwitnący pęd
Owoce

Wiciokrzew pospolity, suchodrzew pospolity, wiciokrzew suchodrzew (Lonicera xylosteum L.) – gatunek krzewu z rodziny przewiertniowatych. Pochodzi z Europy i wschodniej Azji. Rozprzestrzenił się również w Ameryce Północnej[2]. W Polsce jest średnio pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Jest czasami uprawiany.

Pokrój

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew o wysokości 1-2 m. Pędy w środku puste, bez rdzenia, młode są owłosione, starsze nagie.
Liście
Ulistnienie nakrzyżległe, liście całobrzegie, z krótkimi ogonkami, owłosione, o zaokrąglonych lub szerokoklinoatych nasadach.
Kwiaty 
5-krotne, ze zrośniętymi płatkami tworzącymi długą rurkę, 2-wargowe.Warga górna jest płytko rozcięta. Korona o długości 1-1,5 cm, początkowo jest kremowa, podczas przekwitania żółknie. Kwiaty wyrastają po dwa na wspólnej szypułce, ich 3-komorowe zalążnie są zrośnięte nasadami. Nitki pręcików mają owłosione nasady.
Owoce 
Czerwone jagody, czasem zrośnięte parami.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Nanofanerofit. Gatunek często spotykany w lasach mieszanych oraz zaroślach krzewiastych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny np. dla klasy (Cl.) Querco-Fagetea oraz wyróżniający dla zespołu (Ass.) Rhamno-Cornetum sanguinei[3]. Kwitnie od maja do czerwca. Roślina trująca.

Jest rośliną żywicielską larw rzadkiego motyla przeplatki maturna[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna. Czasami (rzadko) bywa uprawiany. Nie jest tak ozdobny, jak inne uprawiane w tym celu gatunki wiciokrzewów (w. przewiercień, w. pomorski, w. Tellmana). Nie ma specjalnych wymagań co do gleby. Podczas silnych mrozów mogą przemarzać niezdrewniałe, młode pędy, ale roślina szybko odtwarza je ze starszych pędów. Wymaga podpór.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-27].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-07-20].
  3. Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Marcin Sielezniew, Izabela Dziekańska, Motyle dzienne, wyd. Multico, Warszawa 2010, s. 251.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.