Widły (narzędzie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Widły obok pojemnika z kompostem

Widły – ręczne narzędzie rolnicze, składające się z drzewca oraz metalowej końcówki z długimi, lekko zakrzywionymi ku przodowi zębami. Widły służą do prac typu zbieranie siana lub słomy, załadunek liści buraka z rzędów, nakładanie obornika, spulchnianie gleby. W przeszłości używano również wideł wykonanych w całości z drewna.

W zależności od zastosowania, widły mają od 2 do kilkunastu zębów. Widły dwuzębne (dwójki) są najodpowiedniejsze do związanej, a także sprasowanej słomy lub siana (snopy, wiązki), natomiast trójzębne do nieprasowanego siana lub słomy zawierającej wiele długich źdźbeł. Widły z czterema lub pięcioma zębami stosowane są do materiałów zawierających drobne elementy, np. obornik. Specjalne widły, z zębami zakończonymi kulkami, zwane gablami, stosuje się do buraków i ziemniaków, a także innych sypkich materiałów.

Widły amerykańskie, o płaskich i prostych zębach, są stosowane podobnie jak szpadel np. do przekopywania ziemi w ogrodnictwie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło widły w Wikisłowniku
Commons in image icon.svg