Wieża kościelna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wieża kościelna na Jasnej Górze

Wieża kościelna to w architekturze osobna budowla lub część budynku kościoła. W architekturze włoskiej szczególnie popularne były wieże wolno stojące (kampanile, dzwonnice). We Francji często budowano wieże na skrzyżowaniu nawy głównej i nawy poprzecznej. Z kolei w Niemczech popularne były wieże od strony zachodniej (westwerk), pojedyncze lub podwójne. W wielkich bazylikach średniowiecznych budowano dwie wieże na skrzyżowaniu nawy głównej ze wschodnim i zachodnim transeptem oraz wieże boczne, przy zakończeniach transeptów. W kościele w Cluny znajdowało się sześć wież.

W architekturze polskiej najczęściej mamy do czynienia z jedną lub dwiema wieżami od strony zachodniej, czasami spotyka się wieże wolnostojące (np. w kościele św. Jakuba w Nysie). W kolegiacie w Tumie pod Łęczycą poza dwiema wieżami od strony zachodniej znajdują się jeszcze dwie mniejsze przy ramionach transeptu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg