Wiechlina błotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiechlina błotna
Poa palustris.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj wiechlina
Gatunek wiechlina błotna
Nazwa systematyczna
Poa palustris L.
Syst. nat. ed. 10, 2:874. 1759
Synonimy

Poa crocata Michx, Poa eyerdamii Hultén, Poa triflora Gilib.

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Wiechlina błotna (Poa palustris L.) – gatunek uprawnej rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje pospolicie w Europie, Azji i Ameryce Północnej.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan
Pokrój
Roślina zielna, tworząca luźne kępy.
Łodyga
Jej źdźbła, sięgające 100 cm są dość obficie ulistnione.
Liście
Sinozielone, lancetowate, delikatne i dość niewielkie liście z jednym nerwem środkowym z dwoma rowkami wzdłuż niego. U podstawy posiadają otwartą do połowy pochwę liściową i długi języczek.
Kwiaty
Kwiatostan w postaci długiej na 15–20 cm wiechy. Drobne, podłużne kłoski posiadają od 2 do 4 najczęściej fioletowych kwiatków.
Owoce
Oplewione ziarniaki o barwie szarawej, szerokości do 1 mm i długości do 3 mm. Plewki posiadają małą ilość delikatnych włosków.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina wieloletnia, rozwija się wczesną wiosną, kwitnie na przełomie czerwca i lipca.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Pospolita trawa wilgotnych terenów niżowych, często spotykana na brzegach wód, czasami na niżej położonych terenach górskich. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Magnocaricion i Ass. Poo-Lathyretum palustris (wymaga dalszych badań)[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina uprawna o bardzo dobrych właściwościach pastewnych. Stosowana na żyzne, średnio wilgotne, okresowo zalewne łąki. znajduje się w rejestrze roślin uprawnych Unii Europejskiej.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]