Wiechlina gajowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wiechlina gajowa | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | wiechlinowce |
| Rodzina | wiechlinowate |
| Rodzaj | wiechlina |
| Gatunek | wiechlina gajowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Poa nemoralis L. | |
Wiechlina gajowa (Poa nemoralis L.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wiechlinowatych (Poaceae). W Polsce roślina dość pospolita na całym obszarze, szczególnie na terenach górskich.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Źdźbła niskie o długości rzadko dochodzącej do 80 cm. Krzewi się luźnokępowo.
- Liście
- Sinozielone, średnio długie, niebyt wyraźnie unerwione z podwójnym rowkiem wzdłuż nerwu środkowego. Owalny języczek u podstawy blaszki.
- Kwiatostan
- W postaci wiechy o długości 5-10 cm. Kłoski 2-5 kwiatowe, podłużne. Kwitnie na przełomie maja i czerwca.
Ekologia [edytuj]
Roślina występuje na żyznych, średnio wilgotnych glebach, w miejscach zacienionych szczególnie lasach i pomiędzy zaroślami. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Querco-Fagetea i Ass. Poo-Arabidetum[2].
Zastosowanie [edytuj]
Roślina uprawna, cieniolubna, stosowana na zaciemnione trawniki w miejskich parkach. Posiada średnie właściwości pastewne.
Systematyka i zmienność [edytuj]
W Polsce występują następujące podgatunki[3]:
- Poa nemoralis subsp. carpatica V. Jirásek – występuje szczególnie w wysokich partiach Tatr,
- Poa nemoralis subsp. nemoralis
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-04].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.