Wielka śnieżyca (1888)
| Wielka śnieżyca w 1888 | |
 Brooklyn, Nowy Jork. |
|
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Miejsce | Wschodnie wybrzeże USA |
| Rodzaj katastrofy | zamieć śnieżna |
| Data | 11 marca - 14 marca 1888 |
| Ofiary śmiertelne | 400 |
Wielka śnieżyca - jedna z najbardziej surowych burz śnieżnych odnotowanych w historii Stanów Zjednoczonych, wystąpiła w okresie od 11 marca do 14 marca 1888 roku. Opady śniegu wynosiły od 102 do 127 cm w stanach: New Jersey, Nowy Jork, Massachusetts i Connecticut. Prędkość wiatrów dochodziła do 72 km/h, a zaspy śnieżne osiągały 15,2 m. Wiele szlaków kolejowych zostało zamkniętych. Ludzie byli uwiezieni w swoich domach przez blisko tydzień.[1]
Pogoda przed nastąpieniem śnieżycy była łagodna z niewielkimi opadami deszczu, wraz z szybkim spadkiem temperatury deszcz przechodził w śnieg[1]. Burza rozpoczęła się krótko po północy dnia 12 marca. National Weather Service podała że pokrywa śniegu w Connecticut i Massachusetts wynosiła 1,3 m; natomiast w Nowym Jorku i w New Jersey pokrywa osiągała 1 m[2]. W północnej części stanu Vermont spadło od 50,8 do 76,2 cm śniegu[3]. Wiatry w porywach osiągały w niektórych miejscach prędkość 129 km/h, jednak oficjalny raport podaje że w Nowym Jorku odnotowano prędkość 64 km/h. Na Block Island (stan Rhode Island) prędkość wiatrów wynosiła 87 km/h[4]. Nowojorskie Obserwatorium Central Park ogłosiło, że najniższa temperatura wynosiła −14.4 °C; 13 marca średnia dzienna temperatur wyniosła −12.8 °C[4].
Burza śnieżna sparaliżowała wschodnie wybrzeże USA od Zatoki Chesapeake, aż do stanu Maine[2], jak również Kanadę Atlantycką[1]. Infrastruktura telegraficzna została uszkodzona, powodując problemy łącznościowe z Montrealem oraz na większym obszarze w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych. Po śnieżycy w Nowym Jorku rozpoczęła się budowa podziemnej infrastruktury telegraficznej i telefonicznej aby zapobiec jej zniszczeniu. Na obszarze od Zatoki Chesapeake, aż po Nową Anglię ponad 200 statków zostało unieruchomionych lub zatonęły, powodując śmierć co najmniej 100 marynarzy[4].
W Nowym Jorku transport kolejowy oraz drogowy został całkowicie zablokowany na klika dni[5]. Topniejący śnieg spowodował wystąpienie powodzi, zwłaszcza na Brooklynie, który był bardziej podatny na powodzie przez swoją topografię[4].
W wyniku śnieżycy zmarło ponad 400 osób, w tym 200 ludzi umarło w Nowym Jorku[4][6].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Restless Skies. Douglas Paul. Restless Skies, publisher: Barnes & Noble Publishing, Inc. 2004. ISBN 0-7607-6133-2
- ↑ 2,0 2,1 Biggest Snowstorms in the United States: From 1888 to Present
- ↑ Climate of Vermont. Work: National Climatic Data Center
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 The Big One! A Review of the March 12-14, 1993 "Storm of the Century"
- ↑ The Blizzard of 1888; the Impact of this Devastating Storm on New York Transit
- ↑ On Mar 12 in weather history
