Wielka Syria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielka Syria

Wielka Syria – znana również w historycznym kontekście jako Bilad asz-Szam (arab. بلاد الشام) – irredentystyczny termin określający region historyczny na Bliskim Wschodzie. Składa się on z terenów dzisiejszych państw: Syrii, Libanu, Izraela, Terytoriów Palestyńskich, części Iraku i Jordanii, półwyspu synajskiego i prowincji Hatay w Turcji.

W syryjskiej ideologii nacjonalistycznej, rozwiniętej przez założyciela Syryjskiej Partii Socjalno-Narodowej, Antuna Saady (1904-1949), Wielka Syria jest środowiskiem geograficznym w którym rozwinęło się państwo syryjskie. Saada rozszerzył je dodatkowo o Irak, Kuwejt i Cypr. Zaznaczył, iż naturalnymi granicami terytorium Wielkiej Syrii są: góry Taurus na północy, góry Zagros na północnym wschodzie, Morze Czerwone i Pustynia Syryjska na południu, Morze Śródziemne i Kanał Sueski na zachodzie oraz Wielki Nefud i Zatoka Perska na południowym wschodzie. Tereny te znane są także jako tzw. Żyzny Półksiężyc.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]