Przemysł muzyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przemysł muzyczny, przemysł fonograficzny – dziedzina przemysłu obejmująca ogół działalności związanej z produkcją muzyki.

Przemysł muzyczny obejmuje szereg działań, w tym m.in. działalność wydawniczą (wytwórnia muzyczna), nagraniową (studio nagraniowe), produkcyjną (producent muzyczny) oraz zarządzanie prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

Według danych z 2012 roku szacunkowa wartość ze sprzedaży muzyki na świecie wyniosła 16,5 miliarda dolarów, notując wzrost na poziomie 0,3%, w stosunku do roku poprzedniego[1].

Według raportu Nielson SoundScan z 2012 przemysł muzyczny na świecie był zdominowany przez wytwórnie typu major tj. Universal Music Group z udziałem rzędu 32,41%, Sony Music Entertainment — 30,25%, Warner Music Group — 19,15% oraz EMI Group – 6,78%[2]. Udział wytwórni niezależnych w światowym rynku muzycznym kształtował się na poziomie 11,42%[2].

Wartość polskiego rynku muzycznego w I półroczu 2014 roku wyniosła 79 mln zł, notując 0,6% wzrost w stosunku do okresu analogicznego w 2013 roku[3]. Wartość cyfrowego rynku muzyki w Polsce w I półroczu 2014 roku wyniosła 19,5 mln zł notując 20,4% wzrost w stosunku do okresu analogicznego w 2013 roku[3]. Największy wzrost nastąpił na polu dochodów z tytułu subskrypcji w związku z dynamicznym wzrostem udziału w rynku m.in. takich serwisów jak: Deezer, Spotify, czy Muzo[3]. Spadły natomiast wpływy z tytułu pobrań muzyki do telefonów komórkowych oraz pobrań online[3].

Przypisy