Wielka migracja Afroamerykanów w Stanach Zjednoczonych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wielka migracja Afroamerykanów w Stanach Zjednoczonych- ruch migracyjny Afroamerykanów w latach 1915-1930 z południowych stanów USA do północnych, środkowo-zachodnich i zachodnich stanów. Łącznie w tym okresie 1.3 mln czarnych amerykanów opuściło południowe stany[1]. Afroamerykanie migrowali w celu ucieczki przed rasizmem, poszukiwani zatrudnienia w miastach przemysłowych oraz lepszych warunków edukacyjnych dla swoich dzieci. Niektórzy historycy dzielą migracje na dwa etapy. Pierwsza Wielka Migracja w latach 1910-1940, około 1.6 mln osób opuściło swoje domy oraz na Drugą Wielką Migracje, która miała miejsce w latach 1940-1970, podczas której 5 mln czarnoskórych amerykanów przemieszczała się do nowych miejsc. W przeciągu ostatnich 35 lat, XX wieku naukowcy zaobserwowali ruch migracyjny odwrotny, tzw. Nowa Wielka Migracja, która trwa od 1965 roku.

Spis treści

Przyczyny [edytuj]

Kiedy Proklamacja Emancypacji została podpisana w 1863, mniej niż 8% Afroamerykanów zamieszkiwało stany północno-wschodnie oraz środkowego zachodu. W 1900 ok. 90% mieszkało w stanach niewolniczych. Większość Afroamerykanów migrowało do Nowego Jorku, Philadelphii, Bostonu, Buffalo, Baltimore, Minneapolis, Detroit, Chicago, Milwaukee, Kansas City, St. Louis, Pittsburghu, Cincinnati i Cleveland jak również do mniejszych ośrodków przemysłowych takich jak: Gary, Dayton, Toledo, Peoria, Omaha, Newark, Flint i Albany.

W latach 1910-1930 liczba ludności Afroamerykanów wzrosła o około 40% w północnych stanach, głownie w największych miastach. Miasta takie jak Chicago, Nowy Jork, Detroit i Cleveland miały jeden z największych wzrostów na początku ubiegłego wieku. Ponieważ zmiany skoncentrowane były w miastach wzrosło napięcie między Afroamerykanami i imigrantami z Europy, obie grupy społeczne konkurowały o miejsca pracy i mieszkania z białą etniczną klasą pracowników.

Afroamerykanie przenosili się pojedynczo lub w małych grupkach rodzinnych. Rząd nie wspierał w żaden sposób migrantów. Podstawowym czynnikiem migracyjnym były rasowe uprzedzenia, szeroko stosowana przemoc i linczowanie czarnych obywateli w południowych stanach. W północnych stanach mogli znaleźć lepsze szkoły i dorośli mężczyźni mogli głosować w wyborach. Rozwój przemysłu spowodował większą możliwość zatrudnienia.

  1. Afroamerykanie opuszczali południowe stany, w celu uniknięcia dyskryminacji i rasowej segregacji, prawa te od późnych lat XIX wieku zawarte były w konstytucji i w Prawie Jima Crow.
  2. Plaga kwieciaka bawełnianego na polach bawełny na południu Stanów Zjednoczonych pod koniec lat 10, XX wieku, sprawiło że wiele osób zatrudnionych w rolnictwie musiało szukać alternatywnego zatrudnienia.
  3. Rozwój przemysłu w obliczu wojny otworzy nowe miejsca pracy dla czarnych obywateli USA.
  4. I wojna światowa i Akt imigracyjny z 1924 (ang. Immigration Act of 1924) wprowadził ograniczenia dla imigrantów z Europy, powstające ośrodki przemysłowe w północno-wschodnich oraz środkowo-zachodnich stanach poszukiwały nowych pracowników ze względu na ich niedobór w zakładach.
  5. Podczas Wielkiej powodzi nad Missisipi w 1927 wiele tysięcy Afroamerykanów zostało wysiedlonych.

Skutki [edytuj]

Zmiany demograficzne [edytuj]

Wielka migracja Afroamerykanów stworzyła pierwsze duże społeczność czarnych w północnych stanach USA. Szacuje się ze południowe stany w latach 1916-1918 opuściło 400 tys. czarnych amerykanów, żeby wykorzystać wolne miejsca pracy, które wystąpiły podczas I wojny światowej[3].

W 1910 roku liczba Afroamerykanów w Detroit wynosiła 6000. Na początku wielkiego kryzysu w 1929, liczba czarnych w mieście wzrosła do 120000.

W 1910 łączna liczba ludności Chicago wynosiła 1698575[4]. W 1920 liczba ludności wzrosła o więcej niż 1 mln mieszkańców. Podczas drugiej fali migracji (1940-1960) liczba czarnych wzrosła z 278000 do 813000. Chicago zostało uznane za czarną stolice Ameryki[5].

Inne miasta, takie jak St. Louis, Cleveland, Baltimore, Philadelphia i Nowy Jork, także doświadczył wzrostu liczby czarnych mieszkańców.

W południowych stanach wyjazd tysięcy Afroamerykanów spowodował znaczny spadek liczby czarnych obywateli. W Missisipi populacja zmniejszyła się z 56% (1910) do 37% w 1970[6]. W Południowej Karolinie populacja Afroamerykanów spadła z 55% w 1910 do 30% w 1970[6].

Dyskryminacja, warunki pracy i mieszkaniowe [edytuj]

Podczas Wielkiej Migracji, Afroamerykanie dzięki zdobytemu wykształceniu mogli znaleźć zatrudnienie w nowych profesjach oraz ewentualnie osiągnąć poziom klasy średniej. Jednak migranci napotykali się z rożnymi formami dyskryminacji. Ponieważ tak wielu ludzi migrowało w krótkim czasie, często czarni byli urażani przez europejskich imigrantów klasy robotniczej. Uważali ich za konkurencje na rynku pracy ponieważ obawiali się o swoje wynagrodzenie. W wielu miastach klasa robotnicza próbowała bronić tego co uważała za swoje.

Afroamerykanie znajdywali zatrudnienie przede wszystkim w przemyśle stalowym, motoryzacyjnym, stoczniowym oraz w uboju i przetwórstwie zwierząt. Od 1910 do 1920 liczba czarnych zatrudnionych w przemyśle wzrosła niemal dwukrotnie z 500 tys. do 901 tys.[3] Po Wielkim Kryzysie związki zawodowe zniosły podział segregacyjny, dzięki czemu Afroamerykanie uzyskali w latach 30 i 40, XX wieku dostęp do lepszych miejsc pracy.

Z powodu szybkiego wzrostu Afroamerykanów i nowych imigrantów z Europy, pojawił się problem z dostępnością domów na rynku. Obie grupy konkurowały nawet o najstarsze i najbardziej zużyte domy. Grupy etniczne były opowiedziane za bronieniem się przed zmianami. Dyskryminacja była często następstwem przepełnienia dzielnic mieszkaniowych (np. w Chicago). W wyniku nadmiernej liczby ludności zaczęły się rozwijać przedmieścia miast, gdzie powstawały nowe osiedla mieszkaniowe. Dyskryminacja i zwiększenie kosztów w centrum miasta ograniczyły zamieszkiwanie tego regionu przez Afroamerykanów. Akt Mieszkaniowy z 1934 (ang. National Housing Act of 1934) przyczynił się do ograniczenia przydzielanych kredytów dla czarnych, zwłaszcza na tych obszarach, które były zamieszkiwane przez czarnych[7].

W okresie migrowania, czarni często napotykali problemy związane z zdobyciem mieszkania. Biali często uniemożliwiali zakup lub wynajem domów przez czarnych w białych dzielnicach. Nawet wtedy gdy czarnym udało się zakupić dom w białej dzielnicy, napotykali się z nie akceptacją przez białe społeczeństwo. Często dochodziło do gwałtownych wydarzeń, np.: zamieszkami przed domem czarnych, zamachami a nawet morderstwami.

Afroamerykanie byli również mniej akceptowani przez ich południową kulturę. Rożnicę kulturowe stworzyły poczucie inności wobec mieszkańców, którzy zamieszkiwali miasta przed przybyciem czarnych[8].

Zobacz też [edytuj]

Bibliografia [edytuj]

  • Hahn, Steven. "A Nation Under Our Feet" (2003), pg. 465, The Belknap Press of Harvard University, ISBN 0-674-01765-X.
  • Arnesen, Eric. Black Protest and the Great Migration: A Brief History with Documents (2002), Bedford/St. Martin's Press, ISBN 0-312-39129-3.
  • Grossman, James R. Land of Hope: Chicago, Black Southerners, and the Great Migration (1991), University of Chicago Press, ISBN 0-226-30995-9.
  • Lemann, Nicholas. The Promised Land: The Great Black Migration and How It Changed America (1991), Vintage Press, ISBN 0-679-73347-7.
  • Scott, Emmett J., Negro Migration during the War (1920).
  • Sernett, Milton. Bound for the Promised Land: African Americans' Religion and the Great Migration (1997), Duke University Press, ISBN 0-8223-1993-4.

Przypisy

  1. ↑ Hahn, Steven. "A Nation Under Our Feet" (2003), The Belknap Press of Harvard University, ISBN 0-674-01765-X.
  2. ↑ The Great Migration 1920s
  3. ↑ 3,0 3,1 James Gilbert Cassedy, "African Americans and the American Labor Movement", Prologue', Summer 1997, Vol.29, No.2, accessed 14 Apr 2008
  4. ↑ Gibson, Campbell (June 1998). Population of the 100 Largest Cities and Other Urban Places in the United States: 1790 to 1990. U.S. Bureau of the Census - Population Division
  5. ↑ "African Americans", Encyclopedia of Chicago, accessed 1 Mar 2008
  6. ↑ 6,0 6,1 Gibson, Campbell and Kay Jung (September 2002). Historical Census Statistics on Population Totals By Race, 1790 to 1990, and By Hispanic Origin, 1970 to 1990, For The United States, Regions, Divisions, and States. U.S. Bureau of the Census - Population Division
  7. ↑ Racialization and the State: The Housing Act of 1934 and the Creation of the Federal Housing Administration , Kevin Fox Gotham Sociological Perspectives, Vol. 43, No. 2 (Summer, 2000), pp. 291-317
  8. ↑ ‘Ruralizing’ the City Theory, Culture, History, and Power in the Urban Environment
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wielka_migracja_Afroamerykanów_w_Stanach_Zjednoczonych&oldid=35518439”