Wielka trójka

Z Wikipedii

Józef Stalin, Franklin D. Roosevelt i Winston Churchill na konferencji teherańskiej

Wielka trójka – przywódcy światowych mocarstw alianckich (bez Francji) spotykający się w czasach II wojny światowej na trzech konferencjach międzynarodowych – kolejno: teherańskiej (1943) oraz jałtańskiej i poczdamskiej (obie w 1945), na których dyskutowano wojenne zobowiązania sojusznicze oraz kształt przyszłego porządku światowego po pokonaniu państw Osi.

[edytuj] Wielka trójka II wojny światowej

W jej skład wchodzili:

• Józef Stalin – przywódca ZSRR
• Winston Churchill – premier Wielkiej Brytanii (zastąpiony w drugiej fazie konferencji poczdamskiej przez Clementa Attlee z powodu klęski konserwatystów w wyborach do Izby Gmin)
• Franklin Delano Roosevelt – prezydent USA (po śmierci zastąpiony w Poczdamie przez Harry'ego Trumana)

[edytuj] Wielka trójka I wojny światowej

Określenia tego (lub też: "Gruba trójka") używa się także w odniesieniu do przywódców zwycięskich światowych mocarstw, będących autorami kończącego I wojnę światową traktatu wersalskiego w 1919 roku.

Byli to:

• David Lloyd George - premier Wielkiej Brytanii
• Thomas Woodrow Wilson - prezydent USA
• Georges Clemenceau - premier Francji