Wielki łańcuch bytu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wielki łańcuch bytu (łac. scala naturae) – koncept wywodzący się z filozofii greckiej (Platona, Arystotelesa). Opisuje hierarchiczny system świata, oparty na dekrecie sił niebiańskich. W tym systemie na szczycie są bogowie (lub Bóg), pod nim anioły, demony, gwiazdy, księżyc, królowie, książęta, szlachta, zwykli ludzie, dzikie zwierzęta, udomowione zwierzęta, drzewa, inne rośliny, szlachetne kamienie, szlachetne metale i inne minerały.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Arthur O. Lovejoy (1964. Pierwszy wydanie 1936), The Great Chain of Being: A Study of the History of an Idea, Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, ISBN 0-674-36153-9. Wydanie polskie: Wielki łańcuch bytu. Studium historii pewnej idei. 2011. Wyd: Słowo / Obraz Terytoria Wydawnictwo

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]