Wielki Gościniec Wschodni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wielki Gościniec Wschodni (ang. Great East Road) – jedna z dróg z występująca w stworzonej przez J.R.R.Tolkiena mitologii Śródziemia. Był główną drogą Eriadoru, biegnącą z Szarej Przystani do Rivendell. Miał około 575 mil długości. W większości była to droga gruntowa, trudno przejezdna podczas deszczowej pogody. Wzmianki o niej pojawiają się w I tomie Władcy Pierścieni. Zwany jest też Wielką Drogą, Drogą Wschód-Zachód, Wschodnim Gościńcem, Gościńcem i Starym Gościńcem.

Przebieg Gościńca[edytuj | edytuj kod]

Zachodni odcinek[edytuj | edytuj kod]

Zachodni koniec Wielkiego Gościńca Wschodniego znajdował się przy Szarych Przystaniach nad zatoką Lune. Stamtąd Gościniec prowadził przez Wieżowe Wzgórza i wkraczał do Shire'u.

Przecinał całe Shire – od Białych Wzgórz, mijając Kamień Trzech Ćwiartek, do Brandywiny. Wiele mniejszych dróg łączyło się w Shire z Wielkim Wschodnim Gościńcem: drogi od Brodu Sarn i Longbottom na południu i Little Delving na północy, spotykały się przy Waymeet, osady na Wielkim Gościńcu. Droga nad Wodą łączyła Nad Wodą i Hobbiton z Gościńcem. Drogi kierowały się także na północ do Oatbarton i Scary. Oprócz Waymeet, na tym odcinku Wielkiej Drogi leżały dwie inne znane osady: Żabia Łąka i Whitfurrows.

Przy Brandywinie droga rozgałęziała się na południe, tworząc groblę.

Środkowy odcinek[edytuj | edytuj kod]

Wielki Gościniec przekraczał Brandywinę przez most. Mijał północny skraj Starego Lasu i Kurhany, a następnie skręcał na południe do Bree. Przed przejściem przez Bree, Wielką Drogę przecinała Zielona Ścieżka. Prowadziła ona od ruin Fornostu na północy do Wrót Rohanu na południu, stając się Wielkim Gościńcem Zachodnim wiodącym do Minas Tirith w Gondorze.

Za skrzyżowaniem, Gościniec kierował się nad głęboką bruzdą do zachodniej bramy Bree, przecinał miasto i wychodził przez południową bramę.

Wschodni odcinek[edytuj | edytuj kod]

Za południową bramą Bree, Wielka Droga wyginała się na wschód wokół podnóża Wzgórza Bree i potem kierowała się w dół, omijając Chetwood. Im dalej na wschód, tym droga była dla podróżników trudniejsza. Wyginała sie na południe, by ominąć Komarowy Staw. Wielki Gościniec kontynuował swój bieg wokół Wichrowego Czuba, po czym skręcał na północ. Następnie przecinał Mitheithel, gdzie znajdował się Ostatni Most. Z drugiej strony mostu Wielka Droga była ograniczana od północy przez lesiste wzgórza z Siedzibami Trolli. Tuż przed osiągnięciem Brodu na Bruinen, Gościniec wchodził w głęboki wąwóz ze ścianami z czerwonego kamienia.

Ostatnia mila do Brodu biegła po terenie otwartym i płaskim. Wielki Gościniec Wschodni kończył się przy Brodzie Bruinen.

Po przekroczeniu Brodu, ścieżka prowadziła do ukrytej doliny Rivendell, skąd prowadziło wiele ścieżek prowadzących w Góry Mgliste. Jedna z nich prowadziła na Wysoką Przełęcz, a za nią do Starej Leśnej Drogi przez Mroczną Puszczę.

Historia Gościńca[edytuj | edytuj kod]

Wielki Gościniec Wschodni był główną drogą Północnego Królestwa. Kiedy Arnor był rozdzielany między trzech synów Earendura w 861 roku TE, Wielki Gościniec Wschodni ukształtował granicę między Arthedainem na północy a Cardolanem na południu. Ziemia po obu stronach Wielkiej Drogi między Brandywiną i Dalekimi Wzgórzami została zasiedlona przez hobbitów w 1601 TE z zezwoleniem króla Argeleba II. Hobbici zostali zobowiązani do utrzymywania w dobrym stanie Mostu na Brandywinie i odcinka Wielkiego Gościńca.

Po upadku Północnego królestwa w 1974 roku, liczba podróżujących na drogach systematycznie spadała. Pod koniec Trzeciej Ery, niewielu było podróżujących Wielką Drogą, ale większość stanowiły krasnoludy wędrujący z Błękitnych Gór w zachodnim Eriadorze. Hobbici podróżowali za Most na Brandywine, ale jedynie do Bree. Dalsze podróże były rzadkością.

Gościniec w fabule[edytuj | edytuj kod]

Kiedy Frodo Baggins i jego towarzysze podróżowali do Rivendell w 3018 roku, nie szli Gościńcem, uniknąć spotkania z Nazgulami. Użyli Gościńca jedynie po to, żeby zatrzymać się w Bree, przejść Ostatni Most i do końcowego podejścia do Brodu Bruinen.

Na początku 3019 roku TE, w Bree wybuchły walki sprowokowane przez ludzi przybyłych Zieloną Ścieżką z południa. Cała grupa została wypędzona, część przybyszów zajęła się przydrożnym zbójectwem, pozostali okupowali Shire. To oni również zbudowali bramy na obydwu końcach Mostu na Brandywinie. Zostali pokonani przez hobbitów w Bitwie Nad Wodą 3 listopada 3019 roku TE.