Wielki Huragan w Nowej Anglii
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wielki Huragan w Nowej Anglii | |
| Huragan 5 kategorii w skali Saffira-Simpsona |
|
 Powódź w Bushnell Park w Hartford w stanie Connecticut po uderzeniu huraganu |
|
| Typ | huragan |
| Początek | 10 września 1938 |
| Koniec | 22 września 1938 |
| Najwyższa prędkość wiatru | 260 km/h |
| Najniższe ciśnienie | 938 hPa |
| Ofiary śmiertelne | 682-800[1] |
| Straty materialne | 4,7 mld $[2] |
| Dotknięte kraje | Stany Zjednoczone Bahamy Kanada |
 Trasa huraganu |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wielki Huragan w Nowej Anglii (ang. New England Hurricane of 1938, Great New England Hurricane, Yankee Clipper, Long Island Express, The Great Hurricane of 1938) – pierwszy wielki huragan w Nowej Anglii od 1869 roku. Uformował się u wybrzeży Afryki we wrześniu 1938 roku, stając się huraganem kategorii piątej w skali Saffira-Simpsona, a w chwili wyjścia na ląd 21 września kategorii trzeciej[3]. Szacuje, że spowodował między 682 i 800 zgonów[1], uszkodził lub zniszczył w ponad 57.000 domów i spowodował straty w wysokości około 306 mln dolarów (4,7 mld według cen stałych z roku 2009)[2]. Jest to najmocniejszy, najbardziej kosztowny i najbardziej śmiercionośny huragan w historii Nowej Anglii[4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 R. A. Scotti: Sudden Sea — The Great Hurricane of 1938.
- ↑ 2,0 2,1 The Great Hurricane of 1938. W: The Boston Globe [on-line].
- ↑ The Great Hurricane of 1938 - The Long Island Express
- ↑ Lane, F.W. The Elements Rage (David & Charles 1966, ISBN ), p.16
