Wielki Syberyjski Lodowy Marsz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielki Syberyjski Lodowy Marsz
Wojna domowa w Rosji
Sibir poxod-1.jpg
Czas 14 listopada 1919 - Marzec 1920
Miejsce Syberia
Terytorium Rosja
Przyczyna porażka Białych wojsk w europejskiej części Rosji
Wynik Wycofanie się części Białej Armii w rejon Czyty
Strony konfliktu
Imperium Rosyjskie Biali Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka Armia Czerwona
Dowódcy
Władimir Kappel, następnie Siergiej Wojciechowski Siergiej Kamieniew,
Michaił Frunze
Siły
około 350 000 około 700 000
Straty
około 300 000 zabitych i zaginionych około 100 000 zabitych i zaginionych

Wielki syberyjski lodowy marsz (ros. Великий Сибирский Ледяной поход), był marszem Białej Armii dowodzonej przez Władimira Kappela (a po jego śmierci przez generała Siergieja Wojciechowskiego) wycofującej się z Omska poprzez rejon Irkucka do Czyty w czasie wojny domowej w Rosji w styczniu i lutym 1920 roku.


Generał Kappel dowodził siłami osłaniającymi odejście na wschód wzdłuż kolei transsyberyjskiej armii admirała Aleksandra Kołczaka. Z tej racji wojska Kappela były w ciągłym kontakcie bojowym z przeważającymi siłami bolszewickimi i wkrótce zostały okrążone.

Generał Kappel zdołał rozbić część sił nieprzyjaciela i wydostać się z okrążenia, a następnie w czasie syberyjskiej zimy poprowadził skuteczny odwrót aż w rejon Irkucka, gdzie zmarł, a Marsz dokończył generał Wojciechowski, który pod Irkuckiem rozbił miejscowe oddziały Czerwonej Armii i omijając miasto poszedł z wojskiem przez zamarznięte jezioro Bajkał w rejon Czyty, w Republice Dalekiego Wschodu, gdzie w tym czasie rządzili jeszcze Biali.

Bibliografia, literatura, linki[edytuj | edytuj kod]