Wielkie Niemcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy koncepcji politycznej Großdeutschland. Zobacz też: inne znaczenia nazwy Großdeutschland.
Znaczek pocztowy Grossdeutsches Reich

Wielkie Niemcy (niem. Großdeutschland albo Großdeutsches Reich, Rzesza Wielkoniemiecka) – pojęcie, które funkcjonowało w idei niemieckiego nacjonalizmu od XIX wieku.

XIX wiek[edytuj | edytuj kod]

W XIX wieku pojęcie stosowano na koncepcję zjednoczenia Niemiec, mającego składać się z krajów Związku Niemieckiego oraz Austrii wraz z jej pozazwiązkowymi posiadłościami. Jej przeciwieństwem była idea "Małych Niemiec", forsowana głównie przez Prusy. Przyczyną różnych koncepcji, było istnienie dużych grup ludności nie-niemieckiej w Austrii.

XX wiek[edytuj | edytuj kod]

Mapa Wielkich Niemiec w 1943 roku

Adolf Hitler w lecie roku 1932 sformułował ideę nowych Wielkich Niemiec. Miały one składać się z federacji środkowoeuropejskiej. Niemcy miały przyłączyć do siebie Czechy, Morawy, zachodnią Polskę oraz Austrię. Państwa ościenne zaś miały być krajami satelickimi, pozbawionymi własnej polityki ekonomicznej i możliwości suwerennego działania, istniejącymi w:

W czasie wojny w propagandzie III Rzeszy określano tak przedwojenne Niemcy, Austrię, czeski Kraj Sudetów i tereny Polski włączone w czasie II wojny światowej w granice Rzeszy Niemieckiej. Po agresji hitlerowskiej na ZSRR do Wielkich Niemiec włączono też okolice Białegostoku i Grodna.

Do Wielkich Niemiec należały również tereny Generalnego Gubernatorstwa, po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej GG powiększono o tereny Galicji Wschodniej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]