Wielkoszczur
| Wielkoszczur | |
| Cricetomys gambianus[1] | |
| (Waterhouse, 1840) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Podrząd | Myomorpha |
| Nadrodzina | Muroidea |
| Rodzina | Nesomyidae |
| Podrodzina | Cricetomyinae |
| Rodzaj | Cricetomys |
| Gatunek | wielkoszczur |
| Synonimy | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Wielkoszczur[4] (Cricetomys gambianus) – gatunek gryzonia z rodziny Nesomyidae[3].
Spis treści |
Związki z człowiekiem [edytuj]
Bywa przedmiotem polowań dla doskonałego mięsa. Po odpowiedniej tresurze odnajdują niektóre materiały wybuchowe, zakopane miny lądowe i inne niebezpieczeństwa (reagują na zapach trotylu). Znalezienie miny sygnalizują drapaniem w ziemię. Nie wyzwalają wybuchu, gdyż mając wagę ok. 1 kg nie są w stanie uruchomić zapalnika.
Zasięg występowania [edytuj]
Zamieszkuje zarówno środowiska leśne, jak i tereny otwarte, a także pola uprawne Afryki na południe od Sahary[3][2].
Tryb życia [edytuj]
Aktywny nocą, żyje pojedynczo w norach wyposażonych w komory - mieszkalną i gniazdową oraz spiżarnię. Żywi się nasionami, ziarnem zbóż, orzechami, zielonymi częściami roślin, owocami, również drobnymi owadami.
Rozmnażanie [edytuj]
Zdolność do rozrodu osiąga w wieku 5-7 miesięcy. Ciąża trwa 30-36 dni, samica rodzi 1-5 młodych.
Charakterystyka [edytuj]
- Długość ciała bez ogona
25-45 cm
- Długość ogona
36-46 cm
- Masa
samice: 1-1,5 kg
samce: do 3 kg
- Ubarwienie
Kształtem łudząco przypomina szczura wędrownego, jest szarobrązowy o krótkiej sierści, na grzbiecie szarobrunatny, spód biały, ogon nagi pokryty łuskami.
- Cecha charakterystyczna
W odróżnieniu od europejskich szczurów, wielkoszczur (podobnie jak chomik) ma torby policzkowe, w których przenosi pożywienie.
Przypisy [edytuj]
- ↑ Cricetomys gambianus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Cricetomys gambianus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cricetomys gambianus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 4 maja 2012]
- ↑ Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne – Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.