Wielkoszczur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wielkoszczur
Cricetomys gambianus[1]
(Waterhouse, 1840)
Wielkoszczur
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd Myomorpha
Nadrodzina Muroidea
Rodzina Nesomyidae
Podrodzina Cricetomyinae
Rodzaj Cricetomys
Gatunek wielkoszczur
Synonimy
  • C. ansorgei Thomas, 1904[2]
  • C. buchanani Thomas and Hinton, 1921[3]
  • C. dichrurus Osgood, 1910[3]
  • C. gambiensis Temminck, 1853[3]
  • C. goliath (Ruppell, 1842)[3]
  • C. grahami Hinton, 1919[3]
  • C. langi Hatt, 1934[3]
  • C. oliviae Dollman, 1911[3]
  • C. servorum Hinton, 1919[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wielkoszczur[4] (Cricetomys gambianus) – gatunek gryzonia z rodziny Nesomyidae[3].

Związki z człowiekiem[edytuj | edytuj kod]

Wielkoszczur używany do poszukiwania min

Bywa przedmiotem polowań dla doskonałego mięsa. Po odpowiedniej tresurze odnajdują niektóre materiały wybuchowe, zakopane miny lądowe i inne niebezpieczeństwa (reagują na zapach trotylu). Znalezienie miny sygnalizują drapaniem w ziemię. Nie wyzwalają wybuchu, gdyż mając wagę ok. 1 kg nie są w stanie uruchomić zapalnika.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje zarówno środowiska leśne, jak i tereny otwarte, a także pola uprawne Afryki na południe od Sahary[3][2].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Aktywny nocą, żyje pojedynczo w norach wyposażonych w komory - mieszkalną i gniazdową oraz spiżarnię. Żywi się nasionami, ziarnem zbóż, orzechami, zielonymi częściami roślin, owocami, również drobnymi owadami.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Zdolność do rozrodu osiąga w wieku 5-7 miesięcy. Ciąża trwa 30-36 dni, samica rodzi 1-5 młodych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała bez ogona

25-45 cm

Długość ogona

36-46 cm

Masa

samice: 1-1,5 kg
samce: do 3 kg

Ubarwienie

Kształtem łudząco przypomina szczura wędrownego, jest szarobrązowy o krótkiej sierści, na grzbiecie szarobrunatny, spód biały, ogon nagi pokryty łuskami.

Cecha charakterystyczna

W odróżnieniu od europejskich szczurów, wielkoszczur (podobnie jak chomik) ma torby policzkowe, w których przenosi pożywienie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cricetomys gambianus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Cricetomys gambianus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cricetomys gambianus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 4 maja 2012]
  4. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne – Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.