Wielkouch mniejszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielkouch mniejszy
Macrotis leucura[1]
Thomas, 1887
Wielkouch mniejszy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd jamrajokształtne
Rodzina Thylacomyidae
Rodzaj Macrotis
Gatunek wielkouch mniejszy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EX pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wielkouch mniejszy (Macrotis leucura) – gatunek wymarłego ssaka z rodziny Thylacomyidae. Występował w centralnej Australii, ostatni osobnik został zaobserwowany w 1931.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała od 32 do 44 cm, samce większe od samic. Masa ciała 300-1600 g. Futro szare, brzuch biały. Ogon długi, biały z szarą kreską biegnącą od ciała ku końcowi. Jego długosć wynosi 11,5-27,5 cm. Uszy długie, podobne do króliczych. Cechą charakterystyczną gatunku są palce łap. Przednie łapy posiadają pięć palców, z czego dwa są w zaniku. Tylne łapy są zaopatrzone w trzy palce, środkowy wyraźnie dłuższy od pozostałych.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadziły nocny tryb życia, dnie spędzały w wykopanych przez siebie norach. Zwierzęta spały w charakterystyczny sposób - na siedząco, przykrywając uszami oczy. Żywiły się głównie niewielkimi owadami, owocami, ziarnem i grzybami. Wodę przyjmowały w pożywieniu.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Okres godowy występował pomiędzy marcem a majem. Ciąża trwała 3 tygodnie i liczyła 1-3 młode. Po urodzeniu młode spędzały 70-75 dni w matczynej torbie.

Przyczyny wyginięcia[edytuj | edytuj kod]

Główne powody wymarcia gatunku to polowania (zwierzęta posiadały cenne futro), przywiezione do Australii lisy i króliki, z którymi zwierzęta musiały konkurować o pokarm.

Przypisy

  1. Macrotis leucura w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Macrotis leucura. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Singh: Macrotis leucura (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 6 czerwca 2010].