Wielokomórkowce pośrednie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielokomórkowce pośrednie
Mesozoa[1]
Van Beneden, 1877
Prostopływce. Ilustracja z Brockhaus & Efron Encyclopedic Dictionary (1890–1907)
Prostopływce. Ilustracja z Brockhaus & Efron Encyclopedic Dictionary (1890–1907)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ wielokomórkowce pośrednie
Synonimy
  • Planuloidea

Wielokomórkowce pośrednie (Mesozoa), planulopodobne (Planuloidea), podgastrulowce – prymitywne bezkręgowce morskie, tradycyjnie traktowane jako organizmy pośrednie między pierwotniakami (Protozoa) a wielokomórkowcami właściwymi (Eumetazoa). Obecnie nie są uznawane za takson.

Mesozoa są mikroskopijnych rozmiarów pasożytami bezkręgowców morskich. Ich ciało – osiągające długość około 0,5 mm[2] – składa się z charakterystycznej dla danego gatunku liczby komórek (eutelia), przeciętnie około 20–30, jest robakokształtne i składa się z dwu warstw komórek: urzęsionej warstwy zewnętrznej, zwanej somatodermą[3] i wewnętrznej (mezodermy), złożonej z nielicznych komórek nieuczestniczących w rozrodzie. Brak jamy ciała i endodermy[2].

Z powodu pasożytniczego trybu życia zauważa się u Mesozoa znaczne uproszczenia budowy, brak zorganizowanego układu nerwowego i zmysłowego. Charakteryzują się niezwykle złożonym trybem życia, uwzględniającym m.in. formy larwalne. Charakterystyczne dla wielokomórkowców pośrednich jest wytwarzanie komórek rozrodczych we wnętrzu innych komórek; zjawisko to nie pojawia się w żadnej innej grupie zwierząt.

We wcześniejszych klasyfikacjach biologicznych wielokomórkowce pośrednie stawiane były w randze typu, do którego zaliczano ok. 50 gatunków (obecnie wiadomo, że jest ich ponad 100) wyraźnie rozdzielonych między dwie gromady:

obecnie klasyfikowane w randze odrębnych typów z pominięciem Mesozoa. Badania genetyczne nie potwierdziły bliskiego pokrewieństwa obydwu grup. Zaliczane są do tkankowców (wielokomórkowców) właściwych[4].

Przypisy

  1. Mesozoa w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Janet Moore: Wprowadzenie do zoologii bezkręgowców. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2011. ISBN 978-83-235-0503-7.
  3. Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984. ISBN 83-214-0428-6.
  4. Kenneth M. Halanych. The new view of animal phylogeny. „Annual Review of Ecology and Systematics”. 35, s. 229-256, 2004. doi:10.1146/annurev.ecolsys.35.112202.130124 (ang.).